Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘ΠΟΛΙΤΙΚΗ’ Category

Πρώτα ο Σαμαράς – ως διδάξας – και έπειτα ο Τσίπρας, κέρδισαν την ψήφο των πολιτών με ψέμματα, με υποσχέσεις έωλες και το σημαντικότερο με την υποκινούμενη κοινωνική αναταραχή, τραμπουκισμό και άγριο ξεφωνητό των πολιτικών τους αντιπάλων.

Οι «πλατείες» γέμισαν από κόσμο με «αυταπάτες», με κινητήριο μοχλό τους κουκουλοφόρους μπαχαλάκηδες να τους ξεσηκώνουν με συνθήματα δήθεν επαναστατικά..
Όλα τα παραπάνω ΔΥΣΤΥΧΩΣ βρήκαν την έμμεση – αλλά πολλές φορές και την έγγραφη – συμπαράσταση σοβαρών πολιτών, καλλιτεχνών, δασκάλων αλλά και βολεμένων στο δημόσιο.

(Θυμάμαι τότε όταν μαθητής σε παρέλαση μούτζωνε τους επισήμους, τι επιδοκιμασίες της πράξης του διάβαζα)

Ετσι δημιουργήθηκε ένα «ρεύμα» υπέρ μιας ουτοπικής πορείας χωρίς να εξετάζεται το περιεχόμενο, ή να εξετάζεται τελείως επφανειακά και επιπόλαια. Και αυτό παρ’όλες τις συνεχείς και έντονες προειδοποιήσεις οχι μόνο από τους επίσημους δανειστές,αλλά και από σοβαρούς αναλυτές παγκοσμίως.

ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ στην σημερινή αντιπολίτευση και κυρίως δεν υπάρχει πλέον καμμία διάθεση για τραμπουκισμούς των συριζανέλων.

Ετσι ο λαός θα υποστεί έως το τέλος τις συνέπειες της χαζομάρας του
Να υπενθυμίσω οτι αυτά τα έγραφα από το 2010!

Read Full Post »

dimitrioy

Κ.Αλεξάκος: «Άλλη μία προαγωγή δικαστικού, με δόλιο τρόπο και διαδικασία, επειδή είναι «δικιά μας». Επειδή επιμένει, σαν ‘εμάς’, να προσπερνάει την πραγματικότητα μπροστά στην προσωπική εκτίμηση, επιθυμία ή λόξα. Τύπου Γεωργαντά (με τις κατάφωρα ψευδείς αρλούμπες της περί ΕΛΣΤΑΤ, φούσκωμα του ελλείμματος κλπ). Είχα την ατυχία να την παρακολουθήσω στην δίκη Παπακωνσταντίνου – μία από τις πιο απογοητευτικές στιγμές που έχω ζήσει, σε ό,τι αφορά τις ελπίδες μας για ανάκαμψη και έξοδο από τη ΘΕΣΜΙΚΗ κρίση που παρατείνουμε εθελούσια και κατά συρροή.

Για την επιλογή της Ξ. Δημητρίου παραλείφθηκαν συνολικά 4 αντεισαγγελείς ΑΠ, κατά σειρά οι Γ. Παντελής (πρόεδρος της Αρχής κατά της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες), Γ. Μπόμπολης, Αθ. Κατσιρώδης και Νικ. Παντελής (επόπτης των ερευνών για τα οικονομικά εγκλήματα), εκ των οποίων μόνο οι τελευταίοι δύο είχαν προεπιλεγεί από το υπουργείο Δικαιοσύνης για να συμμετάσχουν στη διαδικασία ακρόασης ενώπιον της Διάσκεψης Προέδρων της Βουλής, στο πλαίσιο της γνωμοδοτικής κρίσης που εκφέρει κάθε φορά, εν όψει των προαγωγών στα κορυφαία κλιμάκια της Δικαιοσύνης.
[…]
Στη μακρά θητεία της χειρίστηκε σωρεία μεγάλων υποθέσεων και το διάστημα του Φεβρουαρίου – Μαρτίου 2015 ήταν εισαγγελέας έδρας στο Ειδικό Δικαστήριο, όπου αντιμετώπισε ιδιαίτερα αυστηρά τον τ. υπουργό Γ. Παπακωνσταντίνου, όχι μόνο με τις τοποθετήσεις της γύρω από την υπόθεση της «λίστας Λαγκάρντ», αλλά και με την πρότασή της περί ενοχής του με βάση το βαρύτερο δυνατό κατηγορητήριο (άποψη που τελικά δεν έγινε δεκτή, αφού ο τ. υπουργός τιμωρήθηκε με ποινή 1 έτους και 3ετή αναστολή) και αποκρούοντας το αίτημα χορήγησης οποιουδήποτε ελφρυντικού. Οταν, μάλιστα, το Ειδικό Δικαστήριο κατέληξε στην ενοχή του μόνο για το πλημμέλημα της νόθευσης εγγράφου, η Ξ. Δημητρίου πρότεινε αρχικά 5ετή και κατόπιν 4ετή φυλάκιση, ενώ στη διάρκεια της δίκης είχε ζητήσει να κληθούν ως μάρτυρες και άλλα πολιτικά πρόσωπα. Το περασμένο φθινόπωρο η Ξ. Δημητρίου άσκησε αναίρεση κατά του εφετειακού βουλεύματος που είχε παραπέμψει τον τ. πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ Ανδ. Γεωργίου μόνο για μία πλημμεληματική πράξη, καθώς εκείνη έκρινε ότι πρέπει να παραπεμφθεί με βαρύτερες κατηγορίες, σε βαθμό κακουργήματος, για τη γνωστή υπόθεση περί τεχνητής διόγκωσης του ελλείμματος της χώρας, όταν έγινε η ένταξή στον μηχανισμό στήριξης και στα μνημόνια. Παράλληλα έχει ασκήσει διάφορες αναιρέσεις που αφορούν υποθέσεις λήψης DNA, την ΕΥΠ κ.λπ.»

Πρότεινε την ενοχή του Γ.Παπακωνσταντίνου,ενώ στο ειδικό δικαστήριο οχι μόνο ΔΕΝ παρουσιάστηκε από τους κατηγόρους του κανένα ενοχοποιητικό στοιχείο,αλλά ειδικότερα το στικάκι το οποίο παρουσιάστηκε ως στοιχείο και από το οποίο έλειπαν τα ονόματα των 3 συγγενών του, σύμφωνα με την κατάθεση των ειδικών τεχνικών της αστυνομίας, ΔΕΝ ήταν εκείνο το οποίο παρέδωσε ο Παπακ στον Διώτη,αλλά ΑΛΛΟ ένα από τα πολλά αντίγραφα που κυκλοφορούσαν τότε..
Και αυτό το γνώριζε η κ.Δημητρίου. Δικάστηκε δηλαδή με ΨΕΥΤΙΚΟ στικάκι..Αλλη μία κατάμαυρη σελίδα της ελληνικής δικαιοσύνης.

Read Full Post »

Oι Έλληνες έχου μεγαλώσει μεσ’στο ψέμα.. Από τις παλιές ταινίες έως τις πολιτικές περιοδείες. Οχι μόνο παλιά βέβαια.. Τα σημερινά ψέματα τα γνωρίζετε. Είναι αυτά που κατάφεραν να φέρουν στην κυβέρνηση ένα τσούρμο ανίκανων δήθεν αριστερών..
Για τα περίφημα «greek statistics» του Καραμανλή  τα γνωριζετε και σε αυτους που συμφωνούσαν τότε με την άθλια πρακτική της απάτης με τα στατιστικά ήταν και ο «σοβαρός» Προβόπουλος που όπως ομολόγησε χθες αβαντάρισε τον Καραμανλή με κυνικό τρόπο..Απίστευτα σε μια δυτικοευρωπαϊκή χώρα, αλλά εμείς δεν ανήκουμε στη δύση..
«Σε έκθεσή του το 2008 ο Μπομπ Τράα, πρώην επικεφαλής της αντιπροσωπείας του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Αθήνα, είχε προβλέψει ότι μακροπρόθεσμα το χρέος της ελληνικής οικονομίας θα έφτανε το 800% του ΑΕΠ, καθώς το αναλογιστικό χρέος των ταμείων ανερχόταν στο 400% του ΑΕΠ. Την αποκάλυψη αυτή έκανε χθες το βράδυ ο κ. Γιώργος Προβόπουλος από το βήμα της ετήσιας γενικής συνέλευσης του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών Τροφίμων (ΣΕΒΤ). «Τον παρακαλέσαμε (σ.σ. τον Μπομπ Τράα) να μην τη δημοσιεύσει», πρόσθεσε ο τέως διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος και νυν πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Bulgarian PostBank Eurobank Ergasias A.E.»
Τον παρακάλεσε λέει να ΜΗΝ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙ!! Ο «σοβαρός» Προβόπουλος.. Και η χώρα να διογκώνει έτσι τα ελλείμματα με νέους δανεισμούς και σπατάλη πελατειακής πολιτικής, ώστε να έρθει η σύγκρουση στα βράχια.. Και παρακάτω ο Προβόπουλος λέει οτι «η σύγκρουση μετα βράχια» έγινε τελικά…αλλά οχι γιατί όλοι μαζί έλεγαν ψέματα για να δανείζονται φτηνά, αλλά γιατί δεν κάναμε τα σωστά!… <b>«φυσικά, πέσαμε στα βράχια, καθώς η Ελλάδα ακολούθησε λανθασμένες πολιτικές από τη στιγμή που εισήλθε στην Ευρωζώνη».</b>
Λάθη κάνουν όλοι εκτός από τους ψεύτες..
Tο Κίνημα για τις δηλώσεις Προβόπουλου:
Ποιοι παρακάλεσαν; Γιατί δεν μίλησαν; Γιατί το έκρυψαν;

Read Full Post »

Ενας χρόνος κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ: τι κερδίσαμε

Τ​​ο να υποστηρίξεις ότι ζημιώθηκε η χώρα στον ένα χρόνο από την άνοδο των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στην εξουσία έχει περίπου την ίδια δυσκολία με το να επιχειρηματολογείς υπέρ της μητρότητας, της υγείας και της αγάπης. Η οικονομία απώλεσε 3 ποσοστιαίες μονάδες ανάπτυξης το 2015, η δυναμική μείωσης της ανεργίας περιορίστηκε κατά 3-4 μονάδες, οι τράπεζες έχασαν πάνω από το 1/4 των καταθέσεών τους, η κεφαλαιοποίησή τους συρρικνώθηκε σχεδόν 90%, οι εξαγωγές φρέναραν, πλήθος επιχειρήσεων εγκατέλειψαν τη χώρα, ό,τι έχει απομείνει από τον παραγωγικό ιδιωτικό τομέα περνάει μήνες αγωνίας. Η χώρα, μετά μια ισχυρή προσδοκία επιτυχούς ανάκαμψης το 2014, απέκτησε ξανά status διεθνούς παρία. Το μόνο πράγμα που φαίνεται ακόμη απίστευτο είναι το μέγεθος –και το απολύτως περιττό– της αποτυχίας. Ποτέ στην πρόσφατη εμπειρία μια κυβέρνηση δεν κατέληξε να κάνει τόσο αντίθετα πράγματα από όσα είχε υποσχεθεί, ποτέ πριν η επιδείνωση δεν ήταν τόσο ορατή, και ταυτόχρονα τόσο εύκολο να αποφευχθεί.

Ομως η αναζήτηση χαραμάδων αισιοδοξίας είναι ζωτική ανάγκη του ανθρώπινου όντος προκειμένου να μην παραδοθεί στην απελπισία. Στο όνομα λοιπόν της ελπίδας (και της παραδοξολογίας) θα ήθελα να καταγράψω τις ωφέλειες από τον ένα χρόνο κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Κερδίσαμε την εμπειρία της πανηγυρικής αποτυχίας του πιο υπερφίαλου κυβερνητικού προγράμματος που είδε η χώρα τα τελευταία χρόνια. Στην πρόσκρουση των ιδεολογικών φαντασιώσεων με τον τοίχο, προς μεγάλη έκπληξη των ψηφοφόρων της κυβέρνησης Τσίπρα Ι, ο τοίχος παρέμεινε ανυποχώρητος. Το κόστος πρόσκρουσης, βέβαια, για τη χώρα ήταν συντριπτικό. Ομως και οι φαντασιώσεις διαλύθηκαν.

Κερδίσαμε μια συντριπτική ήττα του λαϊκισμού. Επί πέντε χρόνια από το 2010 το τέρας του λαϊκισμού θέριευε ανεξέλεγκτα. Λοιδορούσε και προπηλάκιζε πολιτικούς αντιπάλους ως δωσίλογους και γερμανοτσολιάδες. Κατακεραύνωνε υπουργούς και πρωθυπουργούς ως προσκυνημένους επειδή προσπαθούσαν να εφαρμόσουν (με μεγάλες ανεπάρκειες) οδυνηρές συμφωνίες που απέτρεπαν τα χειρότερα για τη χώρα. Ανέδειξε τις κραυγές και τις ύβρεις σε πολιτικό λεξιλόγιο, τη μούντζα σε πολιτικό σύμβολο, την αφέλεια, τη συνωμοσιολογία και την ασχετοσύνη σε κυρίαρχη σχολή σκέψης. Εχτισε έναν έξαλλο αριστεροδεξιό συνασπισμό, που η κύρια συγκολλητική ουσία του ήταν ο αγοραίος λαϊκισμός.

Αυτό το τέρας του λαϊκισμού, λοιπόν, είτε θα κατάπινε τη χώρα είτε θα το κατάπινε η πραγματικότητα. Ενα χρόνο αργότερα, η νίκη ανήκει μάλλον στην πραγματικότητα. Η οικονομία μας στέκει καταρρακωμένη από την εμπειρία μιας κάκιστης διακυβέρνησης. Αλλά και το τρομερό λιοντάρι του λαϊκισμού έχει συρρικνωθεί σε μια αγριόγατα, που μάλιστα νιώθει πιο άνετα στα σαλόνια παρά στους δρόμους.

Κερδίσαμε την προθανάτια εμπειρία των κλειστών τραπεζών, βιώνοντας το πρώτο στάδιο της άτακτης χρεοκοπίας και αποκοπής από την Ευρώπη και το ευρώ. Αυτό που όλες οι κυβερνήσεις από το 2010 αγωνίστηκαν απεγνωσμένα να αποτρέψουν, αντιμετωπίζοντας γενικευμένη δυσπιστία («μπλοφάρουν»). Αυτό ακριβώς είδαμε να πραγματοποιείται. Και κατέστη σαφές ότι δεν ήταν μπλόφα.

Είδαμε υπερφίαλους οικονομολόγους-πολιτικούς τσαρλατάνους να γελοιοποιούνται, και τις μεσσιανικές εξαγγελίες τους, τα αυτάρεσκα ψεύδη, τα εξωπραγματικά σχεδιάσματα επί χάρτου να καταπίπτουν με τρόπο οδυνηρό, αλλά εθνικά παιδαγωγικό. Την επόμενη φορά θα είμαστε πιο προσεκτικοί.

Κερδίσαμε μια μοναδική εβδομάδα κινητοποίησης των πολιτών του «Ναι» στο δημοψήφισμα. Το ότι φτάσαμε το 39% θα μπορούσε να θεωρηθεί και θαύμα, αν σκεφτεί κανείς ότι το ερώτημα στο οποίο κληθήκαμε από την κυβέρνηση να απαντήσουμε ήταν, περίπου: να παραμείνουμε στο ευρώ με ένα σκληρό πρόγραμμα λιτότητας ή να παραμείνουμε στο ευρώ απορρίπτοντας το πρόγραμμα λιτότητας. Υπό αυτή την έννοια, το δημοψήφισμα ήταν και μια συλλογική άσκηση αποδοχής ή άρνησης της πραγματικότητας.

Κερδίσαμε τη μεγαλύτερη (πέντε κόμματα – τώρα έξι) κοινοβουλευτική πλειοψηφία υποστήριξης του μνημονίου, που κρατά τη χώρα στο ευρώ και στην Ευρώπη. Ενα μνημόνιο που θα ήταν σημαντικά καλύτερο εάν δεν είχαν μεσολαβήσει το καταστροφικό πρώτο εξάμηνο Τσίπρα και τα capital controls.

Κερδίσαμε τον Σεπτέμβριο του 2015 την πρώτη κυβέρνηση από το 2010 που εκλέχθηκε με ρητή δέσμευση να εφαρμόσει το μνημόνιο – και μαζί το «παράλληλο πρόγραμμά» της. Και αυτό ώς τώρα (με δάκρυα, προπέτεια, διγλωσσία, θηριώδη ανεπάρκεια) πάντως δείχνει να υλοποιεί. Κερδίσαμε επίσης μια αριστερή κυβέρνηση που κάνει ιδιωτικοποιήσεις και που προσπαθεί (άτσαλα και αποτυχημένα) να ψελλίσει τη γλώσσα της προσέλκυσης των επενδυτών.

Κερδίσαμε, ως αντίδραση στον ερασιτεχνισμό και στην προχειρότητα, την εκλογή ενός σοβαρού και καταρτισμένου ανθρώπου στην ηγεσία της Ν.Δ., όχι επειδή είναι ο πιο οικείος, αλλά επειδή είναι ο ικανότερος να κάνει μεταρρυθμίσεις.

Κερδίσαμε μια αντιπολίτευση (Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι) που μιλώντας για τα αγροτικά μπλόκα έχει την ωριμότητα να λέει «διαχωρίζουμε τα δίκαια αιτήματά τους από μορφές κινητοποιήσεων που διαταράσσουν την κοινωνία και την οικονομία», και να καλεί τους αγρότες «να σεβαστούν το πλαίσιο του νόμου», «να μην κλείσουν τους δρόμους και να σκεφτούν την κρίσιμη κατάσταση στην οποία βρίσκονται η οικονομία και οι ελληνικές επιχειρήσεις». Και που παρέχει, επιτέλους, μια σοβαρή και ελπιδοφόρα (αλλά χωρίς βιασύνη) προοπτική επόμενης κυβέρνησης για τη χώρα.

* Ο κ. Γιώργος Παγουλάτος είναι καθηγητής Ευρωπαϊκής Πολιτικής και Οικονομίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και επισκέπτης καθηγητής στο Κολέγιο της Ευρώπης.

ΠΗΓΗ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΓΟΥΛΑΤΟΣ: Ενας χρόνος κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ: τι κερδίσαμε

Σ.Σ: Ο υπερτονισμός ορισμένων φράσεων δικός μου

Read Full Post »

ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΣΑΧΙΝΙΔΗ πρώην ΥΠΟΙΚ των κυβερνήσεων Γ.Παπανδρέου

Στο κλείσιμο του 2015 ξανασυζητάμε για την ανάγκη παρέμβασης στο ασφαλιστικό, ύστερα από την πρωτοβουλία που πήρε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, στο πλαίσιο του τρίτου μνημονίου. Σήμερα το πρόβλημα του ασφαλιστικού, παρά τις δυσμενείς οικονομικές συνθήκες, είναι μικρότερο ως προς το μέγεθος από εκείνο του 2009. Τότε το ασφαλιστικό χρειαζόταν ετήσια ενίσχυση 18,5 δισ. ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό, ενώ σήμερα χρειάζεται 10,5 δισ. ευρώ. Τότε έπρεπε να γίνουν παρεμβάσεις για να αποτραπεί αύξηση της συνταξιοδοτικής δαπάνης από τα 32 δισ. ευρώ το 2009 στα 48 δισ. ευρώ που θα έφθανε το 2015, με βάση τις μελέτες. Σήμερα είμαστε στα 28,5 δισ. ευρώ και αναζητείται σταθεροποίηση.

Η ανακοπή της εκρηκτικής πορείας των συνταξιοδοτικών δαπανών υπήρξε το αποτέλεσμα παρεμβάσεων της περιόδου 2010-2012 και του Ν.3863/2010. Η πολιτική άποψη όσων αντιτάχθηκαν στην αλλαγή που ήρθε με τον Ν.3863/2010 ήταν ότι το ελληνικό σύστημα ασφάλισης ήταν βιώσιμο σε αντίθεση με ό,τι υποστήριζαν έως τότε όλοι οι διεθνείς οργανισμοί. Ομως όλες οι μελέτες έδειχναν ότι, εάν δεν γινόταν παρέμβαση στο ασφαλιστικό, σε βάθος χρόνου, οι δαπάνες για το ασφαλιστικό θα έφταναν στο 24% του ΑΕΠ, δηλαδή 10 ποσοστιαίες μονάδες πάνω από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο. Αντίθετα, λόγω της γήρανσης του πληθυσμού, οι προβλεπόμενες εισφορές δεν θα ξεπερνούσαν το 10% του ΑΕΠ. Αυτή η διαφορά ανάμεσα στις εισροές και τις εκροές θα οδηγούσε μαθηματικά σε κατάρρευση του ασφαλιστικού. Μια δεύτερη κριτική επισήμανση προς όσους αντιδρούσαν στις αλλαγές του 2010 είναι ότι το ασφαλιστικό είναι άδικο και άνισο. Ο κρατικός προϋπολογισμός το 2009 έδινε 4,5 δισ. για περίπου 1,2 εκατ. ασφαλισμένων του ΙΚΑ, αλλά έδινε 750 εκατ. για 37.000 ασφαλισμένους στη ΔΕΗ. Πόσο δίκαιη είναι αυτή η ανισότητα στην κατανομή των ενισχύσεων κατά δικαιούχο;

Στο δημόσιο διάλογο για το ασφαλιστικό και τις λύσεις του, η συζήτηση επικεντρώνεται μονομερώς στην πλευρά των πόρων του συστήματος και όχι στις πληρωμές.

Είναι γεγονός ότι η εισφοροδιαφυγή είναι μεγάλη στην Ελλάδα, αφού ως προς τα ασφαλιστικά έσοδα υστερεί σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες, περίπου 2,5-3,5 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ, τόσο πριν από την κρίση όσο και μετά την κρίση.

Σε ό,τι αφορά την ανάπτυξη, οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης οδηγούν σταδιακά σε αύξηση της απασχόλησης και, επομένως, ενισχύονται τα έσοδα του συστήματος. Ομως να υπενθυμίσω ότι το πρόβλημα με το ασφαλιστικό υπήρχε και σε εποχές που η ελληνική οικονομία έτρεχε με πραγματικούς ρυθμούς ανάπτυξης της τάξης του 3%-4%.

Επομένως, η ανάπτυξη δημιουργεί πόρους για ένα βιώσιμο ασφαλιστικό, υπό την προϋπόθεση ότι η αρχιτεκτονική του ασφαλιστικού έχει στηριχτεί σε παραδοχές που ανταποκρίνονται στα πραγματικά δεδομένα.

Αντίθετα, αν το ασφαλιστικό έχει περιορισμένα έσοδα και δαπάνες οι οποίες συνεχώς αυξάνονται, τότε δημιουργεί τεράστιες δημοσιονομικές πιέσεις, αφού η διατήρηση του επιπέδου των παροχών του προϋποθέτει συνεχώς στήριξη από τον κρατικό προϋπολογισμό. Με βάση τα παραπάνω τίθεται το ερώτημα αν η απουσία ουσιαστικής παρέμβασης στο ασφαλιστικό όλα αυτά τα χρόνια μπορεί να σχετίζεται με την κρίση δημόσιου χρέους ή όχι;

Με βάση τα δεδομένα του Οκτωβρίου του 2009, όταν ανέλαβα καθήκοντα στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, το ασφαλιστικό σύστημα χρειαζόταν 1,5 δισ. ευρώ τον μήνα ενίσχυση από τον κρατικό προϋπολογισμό για να πληρώσει τρέχουσες συντάξεις. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόταν 18 δισ. ευρώ τον χρόνο.

Η στήριξη του προϋπολογισμού προς τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης ήταν της τάξης των 5,4 δισ. ευρώ ή 4% του ΑΕΠ. Το 2009 είχε φτάσει στα 18,9 δισ. ευρώ ή 8,2% του ΑΕΠ.

Αν είχε σταθεροποιηθεί η συνεισφορά του κρατικού προϋπολογισμού στα ονομαστικά επίπεδα του 2001, η χώρα θα είχε 75 δισ. λιγότερο χρέος σε σχέση με αυτό το οποίο είχε το 2009.
Με λίγα λόγια, ένα στα τέσσερα ευρώ που χρωστούσε η χώρα το 2009 οφείλονταν στο γεγονός ότι τη δεκαετία του 2000 δεν προνόησαν οι κυβερνήσεις να ανακόψουν αυτήν την ανησυχητική πορεία αύξησης της χρηματοδότησης των ασφαλιστικών ταμείων από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Τελευταία γίνεται αναφορά στις αρνητικές επιπτώσεις που είχε το PSI στα αποθεματικά του ασφαλιστικού και ότι η κατάρρευση του οφείλεται στο PSI. Μιλάνε για απώλεια της τάξης των 26 δισ. ευρώ πριν από το PSI, όταν τα ομόλογα που είχαν όλα τα ασφαλιστικά ταμεία ήταν 25,4 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, από το PSI χάθηκαν 11,7 δισ. ευρώ. Τέλος αποσιωπάται το γεγονός ότι ο κρατικός προϋπολογισμός από το 2010 έως σήμερα έχει δώσει για το ασφαλιστικό 100 δισ. ευρώ, δηλαδή εννέα φορές περισσότερα απ’ όσα χάθηκαν για το PSI. Αφού έγιναν έξι παρεμβάσεις την τελευταία εικοσιπενταετία, γιατί σήμερα το ασφαλιστικό εξακολουθεί να έχει προβλήματα; Η απάντηση σε μεγάλο βαθμό σχετίζεται με συγκυριακούς παράγοντες:

1. Η ανεργία ανέρχεται στο 1,3 εκατ. άτομα και την τελευταία πενταετία μειώθηκαν σημαντικά οι μισθοί, με αποτέλεσμα να μειωθούν σημαντικά τα ασφαλιστικά έσοδα.

2. Η οικονομία είναι σε ύφεση από το 2008 και πολλές επιχειρήσεις δεν αποδίδουν τις ασφαλιστικές εισφορές. Οι ανείσπρακτες απαιτήσεις φτάνουν τα 14,5 δις ευρώ

3. Η έλλειψη βεβαιότητας για το μέλλον και για τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα των εργαζομένων είχε ως αποτέλεσμα πολλοί εργαζόμενοι να προσφύγουν στη σύνταξη και να αυξηθούν απότομα οι πληρωμές του συστήματος. Σύμφωνα με το σύστημα Ηλιος, σήμερα οι δικαιούχοι είναι 2.650.000, ενώ, σύμφωνα με εκτιμήσεις που αναγράφονται στον Τύπο, εκκρεμούν 173.000 αιτήσεις για κύριες συντάξεις με αχαρτογράφητο χρέος ύψους 2 δισ. ευρώ.

Αυτό, όμως, που είναι πιο ανησυχητικό είναι ότι περίπου το 50% από αυτούς που προσφεύγουν αυτήν τη στιγμή στη σύνταξη είναι στην ηλικιακή κατηγορία 51-61 ετών. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και σήμερα οι παροχές του συστήματος εξακολουθούν να λειτουργούν ως κίνητρο για την έξοδο στη σύνταξη.

Αρα είμαστε σε αναζήτηση μιας νέας παρέμβασης που θα θέσει σε σταθερή τροχιά το ασφαλιστικό, θα βοηθήσει στην επίτευξη βιώσιμων δημόσιων οικονομικών, προϋπόθεση για μετάβαση σε σταθερούς ρυθμούς ανάπτυξης.

Οι νέες προτάσεις πρέπει να συνοδεύονται από αριθμητικά παραδείγματα που θα καταδεικνύουν, μέσω μιας σύγκρισης με τις προβλέψεις του Ν.3863/2010, ποιες αλλαγές επέρχονται και πώς συγκρίνονται με αυτά τα οποία θα προέκυπταν από την εφαρμογή του Ν.3863/2010. Ετσι θα ξέρει ο ασφαλισμένος τι ακριβώς αλλάζει και πώς κατανέμονται τα βάρη.

Τότε και μόνον τότε η νέα παρέμβαση θα βρει την ευρύτερη δυνατή κοινωνική συναίνεση, όταν θα γίνει σε συνθήκες απόλυτης διαφάνειας, χωρίς να συνεχίζει τις παθογένειες του παρελθόντος, όπου όσοι είχαν πρόσβαση σε πελατειακούς μηχανισμούς λήψης αποφάσεων διασφάλιζαν τα προνόμιά τους.

Read Full Post »

tsipΕχει καταφέρει να ρίξει στο καναβάτσο ολη την αντιπολίτευση με τον «φόβο» ενός Grexit το οποίο ανακάλυψε ξαφνικά και με θεία φώτιση, ενώ επί χρόνια φώναζε σε όλους τους τόνους οτι κανείς δεν μπορεί να μας βγάλει από την ΕΕ. Μάλιστα με αυτό ακριβώς τον εκβιασμό, άρπαξε την εξουσία.

Η εξέλιξη των γεγονότων οδηγείται από τον δημαγωγό Τσίπρα. Η αντιπολίτευση θα ψηφίζει ΝΑΙ, το μισό κόμμα του ΟΧΙ, εκείνος θα λέει «ναι μεν αλλά αναγκαίο» και έτσι θα περάσει σε συμφωνία και μετά θα πάει σε εκλογές, όπου θα πάρει και τα σώβρακα της αντιπολίτευσης.

Τρέμουν να δηλώσουν «ΠΑΡΩΝ» στις συνεδριάσεις για την ψήφιση των προαπαιτούμενων, να μην τους κατηγορήσουν οτι αυτοί, δηλαδή η αντιπολίτευση έριξε την κυβέρνηση. Αυτός όμως ήταν ο στόχος του Τσίπρα επί χρόνια, να ρίξει την κυβέρνηση ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ, ακόμη και με καταστροφή της χώρας. Τα πέτυχε και τα δύο!

Η κοινοβουλευτική στήριξη της κυβέρνησης είναι ευθύνη της συγκυβέρνησης και των κομμάτων που την αποτελούν και οχι της αντιπολίτευσης. Ενα περήφανο ΠΑΡΩΝ θα υποχρεώσει όλους να αποκαλυφθούν και να μην πυροβολούν εκ του ασφαλούς, όπως κάνουν χρόνια τώρα.

Το απόλυτα γελοίο επιχείρημα του επαγγελματία ψεύτη είναι αυτό που είπε χθες για όσους λένε αυτά ακριβώς που έλεγε και ο ίδιος έως μία μόνο μέρα πριν..Τους κατηγορεί οτι «κρύβονται πίσω από την υπογραφή του». Ο υποκριτής ψεύτης ξεχνάει οτι επί χρόνια έκανε αυτό ακριβώς στις προηγούμενες κυβερνήσεις. Υποσχόταν ανέξοδα τα πάντα σε όλους και μάλιστα ΧΩΡΙΣ καμία θυσία ή κίνδυνο εξόδου από το ευρώ. Πόσο βλάκες είμαστε πια!

Read Full Post »

Δεν έχουν οι συριζανέλοι και οι υποστηρικτές τους ίχνος συναίσθησης  για την γιγάντια ζημιά που έκαναν στη χώρα και στους πολίτες σε 5 μόνο μήνες. Χωρίς τύψεις και ντροπή συνεχίζουν στα ΜΜΕ να υποστηρίζουν οτι προσπάθησαν αλλά απέτυχαν λόγω των ξένων! Λες και μειώνεται έτσι η ευθύνη τους.

Ο γελοίος Σκουρλέτης μόλις τώρα στην παραλαβή λέει οτι αποτύχαμε μεν, αλλά η αποτυχία μας έγινε αιτία να ξεκινήσει συζήτηση στην ΕΕ.. Τι ντενεκέδες!

Χάρις στην αντιπολίτευση πήραν την προκαταβολή του γεφυροδανείου και πλήρωσαν σήμερα οι συριζανέλοι 6,8δις στο ΔΝΤ-ΕΚΤ. Επίσης χάρις στο ΝΑΙ την Τετάρτη της αντιπολίτευσης θα πάρουν άλλα 5 και μετά είναι έτοιμοι να πάμε σε εκλογές με τους Τσιπροκαμμένους να κοκορεύονται για συμφωνίες με ξένα κόλυβα;

ΟΧΙ ή ΠΑΡΩΝ την Τετάρτη από την αντιπολίτευση και ο κάθε κατεργάρης στο πάγκο του.

Read Full Post »

Older Posts »