Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Μαρτίου 2012

Για όσους αμφισβητούν ειρωνικά και επιπόλαια το γεγονός της επιτυχούς διάσωσης της χώρας μας – έως τώρα – από την ανεξέλεγκτη χρεοκοπία από μια φούχτα πασοκους. Για όσους ακόμη και σημερα κλείνουν ερμητικά τα μάτια για την αλήθεια της τραγικής κατάστασης που παρέδωσε η ΝΔούλα το 2009 και επειδή τα γεγονότα τρέχουν και δεν μας περιμένουν, ενώ πολλοί εξ΄ ημών έχουν την τάση να “ξεχνούν” το καζίκι του 2009, θέλω να θυμίσω στους ξεχασιάρηδες που ζητούν μετα μανίας την κάθαρση, οτι αυτές τις μέρες διεξάγεται η έρευνα από την εξεταστική της βουλής για το μεγάλο θέμα του εξοντωτικού ελλείμματος. Πως έγινε και ποιοί φταίνε. Πως φτάσαμε εδώ να παρακαλάμε για βοήθεια. Ενα ζήτημα που ενώ ΟΛΟΙ το απαιτούν, η ΝΔ έδωσε εντολή στα στελέχη της που ήταν τότε μπλεγμένα και υπεύθυνα με τα οικονομικά, ΝΑ ΜΗΝ πάνε καθόλου να καταθέσουν. Δεν θέλουμε λένε να λάβουμε μέρος σε μια τέτοια έρευνα, εμείς θα το ψάξομε αλλοιώς, θα ψάξουμε αν έγινε φούσκωμα ΜΕΤΑ το 2009, δηλαδή από 12,5 πως πήγε 15,8. Αυτό θα ψάξουμε. Πριν δεν ενδιαφέρει .. 🙄

Ο Παπακωνσταντίνου όμως, πήγε στην εξεταστική με ένα μικρό φορτηγό έγγραφα που αποδεικνύουν πέρα πάσης αμφιβολίας, οτι το έλλειμμα γιγαντώθηκε με ευθύνη της ΝΔ και μάλιστα αυτό ΣΚΟΠΙΜΩΣ αποσιωπήθηκε και ΣΚΟΠΙΜΩΣ ανακοινώθηκαν ψεύτικα στοιχεία. Αυτός ήταν και ο κύριος λόγος της χρεοκοπίας και οχι η καταγραφή και η αποτύπωση της αλήθειας!

“Θεωρώ ότι υπάρχουν βαρύτατες ευθύνες σε όσους συνειδητά έστελναν ψευδή στοιχεία. Γιατί έβλαψαν τη χώρα.
Και θεωρώ αδιανόητο να κατηγορούνται αυτοί που αποτύπωσαν το πραγματικό έλλειμμα. Που εφάρμοσαν τους Ευρωπαϊκούς κανόνες.

Η απόκρυψη είναι πολιτικό έγκλημα, όχι η αποτύπωση.

Είναι αδιανόητη σήμερα η αμφισβήτηση του πραγματικού ύψους του ελλείμματος του 2009. Σήμερα, μετά από την ανεξαρτητοποίηση της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, μετά από ενδελεχείς μελέτες μηνών από την Ευρωπαϊκή στατιστική Υπηρεσία, μετά από την πλήρη επικύρωση των Ελληνικών στοιχείων χωρίς επιφυλάξεις.

Το έλλειμμα του 2009 ήταν τελικά 15,8% του ΑΕΠ. 36 δισεκατομμύρια ευρώ. Δυστυχώς.

Θυμίζω.
Στις 6/10/2008 η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με Πρωθυπουργό τον κ. Καραμανλή και Υπουργό Οικονομικών τον κ. Αλογοσκούφη, καταθέτει προσχέδιο Π/Υ 2009. Στόχος για έλλειμμα το 2009 στο 1,8% του ΑΕΠ.

Στις 21/12/2008 ψηφίζεται το τελικό σχέδιο Προϋπολογισμού με έλλειμμα στο 2% του ΑΕΠ.

Στις 5/2/2009 έχουμε την κατάθεση από την κυβέρνηση της ΝΔ του επικαιροποιημένου Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης, με Υπουργό Οικονομικών τον κ. Παπαθανασίου πια. Αναθεώρηση στόχου ελλείμματος για το 2009 στο 3,7% του ΑΕΠ.

Τον Απρίλιο του 2009 οι Εαρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής βλέπουν έλλειμμα για το 2009 στο 5,1% του ΑΕΠ.

Την ίδια ακριβώς περίοδο – θυμίζω παραμονές Ευρωεκλογών – η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και δεν δημοσιοποιεί στοιχεία ελλείμματος ως όφειλε, που έδειχναν ότι το έλλειμμα το πρώτο τρίμηνο του 2009 είχε ήδη φτάσει στα 7 δις ευρώ, αλλά και τα στελέχη της τότε Κυβέρνησης – ο ίδιος ο κ. Σαμαράς – δήλωναν δημόσια ότι το έλλειμμα δεν θα ξεπεράσει το 4,5% του ΑΕΠ.

Ειδικά ο κ. Σαμαράς στις 18 Μαΐου 2009 είχε δηλώσει «Το δημοσιονομικό μας έλλειμμα υπολογίζεται στο 4-4,5% για το 2009, ενώ στις περισσότερες άλλες χώρες κυμαίνεται από 5 έως 13%». (από ομιλία στο ίδρυμα Κωνσταντίνος Καραμανλής)

Στις 17 Απριλίου 2009, ο Υπουργός Οικονομικών σε συνάντηση με τους Γενικούς Γραμματείς των Υπουργείων δίνει την εξής εντολή: «μην πληρώσεις, άστα για του χρόνου», ενώ παρακάλεσε όσες υποχρεώσεις μπορούν να αναβληθούν για την επόμενη χρονιά να αναβληθούν. Με άλλα λόγια, «δεν πληρώνω» και βλέπουμε [ΚΑΤΑΘΕΣΗ: Έγγραφο της ΓΓ Επικοινωνίας]

Στις 27 Απριλίου 2009, η χώρα μπαίνει ξανά σε επιτήρηση από την ΕΕ για το έλλειμμα του 2007. Να θυμίσω ότι το 2007 ήταν η χρονιά των πρόωρων εκλογών γιατί δήθεν είχαμε μειώσει τα ελλείμματα και έπρεπε να συντάξουμε Προϋπολογισμό. Και το 2007, όπως αποκαλύφθηκε – όχι επί Κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ – αλλά από την ίδια την Eurostat είχε εξαπατήσει τις Ευρωπαϊκές Αρχές και είχε εκθέσει την χώρα. Από τον Απρίλιο του 2009 είναι η Ελλάδα σε επιτήρηση.

Στις 25/6/2009, αμέσως μετά τις Ευρωεκλογές έχουμε ανακοίνωση μέτρων του Υπ. Οικονομικών ύψους 1,8 δισ. ευρώ (0,8% ΑΕΠ) για να επιτευχθεί ο στόχος του ελλείμματος για 3,7%. (Προφανώς ήδη είναι γνωστός ο εκτροχιασμός, αλλά η Κυβέρνηση συνεχίζει να αναφέρεται σε έλλειμμα 3,7%). Από αυτά, ένα μόλις μέτρο, οι ημιυπαίθριοι, προέβλεπε έσοδα 1,1 δις.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θεωρεί ότι αυτά τα μέτρα δεν φτάνουν, ενώ δεν είναι διαρθρωτικού χαρακτήρα. Αυτό αποτυπώνεται σε κείμενο της 2/7/2009 στο Eurogroup. Εκεί προβλέπεται ότι το έλλειμμα του 2009 θα ξεπεράσει το 10%. Το κείμενο αυτό κρατήθηκε κρυφό από την Ελληνική κοινωνία και δεν δημοσιοποιήθηκε ποτέ από την κυβέρνηση της ΝΔ. [ΚΑΤΑΘΕΣΗ: Κείμενο Eurogroup 2009]

Μετά το Eurogroup μέσα στον Ιούλιο 2009 ο Πρόεδρος του Eurogroup J.C. Juncker στέλνει προς τον Υπ. Οικονομικών Γ. Παπαθανασίου επιστολή σχετικά με το έλλειμμα. Και αυτή η επιστολή κρατήθηκε κρυφή και δεν δόθηκε ποτέ στη δημοσιότητα. [ΚΑΤΑΘΕΣΗ: Επιστολή Junker προς Παπαθανασίου]

Στο μεταξύ τον Ιούλιο, τον Αύγουστο, το Σεπτέμβριο ο τότε Υπουργός Οικονομικών λαμβάνει στο γραφείο του από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους τα Δελτία Εκτέλεσης Προϋπολογισμού που δείχνουν ότι το έλλειμμα έχει ξεφύγει. Και αποφασίζει να μη τα δημοσιεύσει, παρά το γεγονός ότι είναι υποχρέωση η δημοσιοποίηση των στοιχείων εκτέλεσης προϋπολογισμού την 20η κάθε μήνα. Για δεύτερη φορά, μέσα στην ίδια χρονιά, αλλά για πρώτη φορά στην ιστορία των δελτίων εκτέλεσης προϋπολογισμού σταματάει η δημοσίευση των στοιχείων εκτέλεσης του προϋπολογισμού, που έδειχναν πόσο έξω είχε πέσει ήδη ο Προϋπολογισμός.
[[ΚΑΤΑΘΕΣΗ:
Δελτίο Εκτέλεσης Προυπολογισμού του Ιουνίου
Δελτίο Εκτέλεσης Προυπολογισμού του Ιουλίου
Δελτίο Εκτέλεσης Προυπολογισμού του Αυγούστου]

Παρ’όλα αυτά, στις 2/10/2009, μόλις 2 ημέρες πριν τις εκλογές, η κυβέρνηση της ΝΔ στέλνει πρόβλεψη με την επίσημη ενημέρωση (EDP Notification) για έλλειμμα 6% του ΑΕΠ το 2009. Αυτή είναι η τελευταία εγκληματική πράξη σε βάρος της χώρας. Αυτή που στοίχισε ολοκληρωτικά την απώλεια της αξιοπιστίας όχι μόνο των στατιστικών, αλλά και των Ελληνικών θεσμών και της Ελληνικής πολιτείας απέναντι στους εταίρους μας. [ΚΑΤΑΘΕΣΗ EDP Οκτωβρίου 2009]

Και κατά τη γνώμη μου δεν υπάρχει καμία δικαιολογία γι αυτή την πράξη. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για αποστολή ελλείμματος 6% του ΑΕΠ πέρα από την εσκεμμένη και από πρόθεση αποστολή ψευδών δεδομένων και προβλέψεων που ήταν τελείως στον αέρα.

Είναι πιστεύω σαφές από τα παραπάνω ότι η κοινοποίηση ελλείμματος 6% κατά κανένα τρόπο δεν μπορεί να ερμηνευτεί απλώς ως “αισιόδοξη πρόβλεψη”.. Αποτελεί συνειδητή προσπάθεια απόκρυψης των πραγματικών στοιχείων του ελλείμματος ενόψει των εκλογών.

Έρχομαι τώρα στην περίοδο μετά τις εκλογές.Τι παραλάβαμε στο Υπουργείο Οικονομικών. Μάλλον είναι καλύτερο να ξεκινήσω με το τι δεν παραλάβαμε:
………… “

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΟΥ Γ.ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ

Read Full Post »

Tου Γιωργου Παγουλατου*

Η μεγαλύτερη αναδιάρθρωση δημόσιου χρέους στην ιστορία δεν είναι μια παγκόσμια πρωτιά που μας κάνει υπερήφανους, παρά το τεράστιο τεχνικό και διαπραγματευτικό επίτευγμα, τη θηριώδη πολυπλοκότητα και δυσκολία του εγχειρήματος. Είναι, όπως σημείωσε στο μήνυμά του ο πρωθυπουργός, ευκαιρία ικανοποίησης αλλά και περισυλλογής, για τις απώλειες όσων εμπιστεύτηκαν την ελληνική πολιτεία και ζημιώθηκαν. Είναι επίσης τελικό προϊόν μιας ιστορικής αποτυχίας της χώρας: ως αποτέλεσμα αμεριμνησίας του παρελθόντος, το χρέος μας έπαυσε να είναι βιώσιμο, επιβάλλοντας την αναδιάρθρωση. Ομως, η δανειακή συμφωνία και το PSI είναι η καλύτερη δυνατή διευθέτηση του δημόσιου χρέους που θα μπορούσαμε να επιτύχουμε στον πραγματικό κόσμο των δεδομένων συνθηκών και συσχετισμών.

Λένε κάποιοι: έπρεπε να είχε γίνει νωρίτερα η αναδιάρθρωση, τον Μάιο του 2010. Και ποιος δεν θα προτιμούσε μια μεγαλύτερη μείωση χρέους χωρίς επιπτώσεις; Ξεχνούν όμως ή παραβλέπουν ότι αυτό που κάνει τη διαφορά ανάμεσα σε μια ήπια, «βελούδινη» αναδιάρθρωση (Μάρτιος 2012) και μια καταστροφική χρεοκοπία είναι η στήριξη των εταίρων και η συνεργασία των πιστωτών. Είναι οι διασφαλίσεις για το τραπεζικό σύστημα και τη χρηματοδότηση της χώρας, είναι οι προϋποθέσεις παραμονής στο ευρώ. Τέτοιοι όροι δεν υπήρχαν το 2010 ούτε η βούληση των εταίρων. Οι συνθήκες δεν ήταν έτοιμες – πώς να ήταν άλλωστε, όσο η χώρα είχε ακόμα τεράστιο πρωτογενές έλλειμμα, υστέρηση μεταρρυθμίσεων και καμία προσαρμογή να επιδείξει; Ενα «κούρεμα» του 2010 θα έμοιαζε με μονομερή καταδολίευση δανειστών, και η τάχα δυνατότητα επιβολής του θα θύμιζε καμικάζι ζωσμένο εκρηκτικά.

Η συμφωνία του PSI δεν αφαιρεί μόνο 107 δισ. από το δημόσιο χρέος. Επιτυγχάνει μια μεγάλη επιμήκυνση της μέσης διάρκειας του χρέους, με νέα ομόλογα διάρκειας έως και 30 χρόνια, με μια πολύ σημαντική μείωση μέσου επιτοκίου και ετήσιου κόστους εξυπηρέτησης, με δεκαετή περίοδο χάριτος. Εξασφαλίζει τη χρηματοδοτική κάλυψη των εταίρων και του ΔΝΤ μέχρι το τέλος του προγράμματος και για όσο διάστημα χρειαστεί.

Η συμφωνία για το PSI και τη δανειακή σύμβαση δημιουργεί ένα πολύ ισχυρό, αμοιβαίο κίνητρο παραμονής της Ελλάδας στο ευρώ. Μια επιστροφή στη δραχμή θα καθιστούσε το χρέος μη εξυπηρετήσιμο, ζημιώνοντας και τις δύο πλευρές. Με το πέρασμα του χρέους μας από τις αγορές στον «επίσημο» τομέα, εμείς κλειδώνουμε την πορεία μας με την Ευρώπη και οι εταίροι και πιστωτές αποκτούν κίνητρο να δουλέψει το πρόγραμμα, δηλαδή να τρέξει η ανάπτυξη, γιατί αλλιώς κινδυνεύουν να χάσουν τα λεφτά τους. Αρα, Ε.Ε. και ΔΝΤ έχουν ισχυρό συμφέρον να εξαντλήσουν κάθε προσπάθεια στο μέλλον για να καταστήσουν βιώσιμη την παραμονή μας στο ευρώ.

Η απόφαση που επιτεύχθηκε μας κρατάει στο τραπέζι των ευρωπαϊκών αποφάσεων. Παραμένουμε συμμέτοχοι στην κοινή πορεία της Ευρωζώνης, όπου οι συσχετισμοί υπέρ της ανάπτυξης αναμένεται να βελτιωθούν. Αυτό σημαίνει αυξημένες δυνατότητες όχι μόνο για το μέλλον αλλά και άμεσα. Η Ελλάδα είναι σε προτιμώμενη θέση όσον αφορά τη στήριξη της Επιτροπής με τεχνική βοήθεια (που παρέχει η «Ομάδα Δράσης») και στήριξη στην απορρόφηση κοινοτικών πόρων. Γιατί ο κυριότερος παράγοντας που παραλύει ακόμα την ελληνική οικονομία είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης για τις προοπτικές της και η έλλειψη ρευστότητας του τραπεζικού συστήματος και των επιχειρήσεων. Μόνο μια αξιόπιστη συνολική συμφωνία με τους εταίρους μπορεί να μετατρέψει την κινούμενη άμμο κάτω από τα πόδια της ελληνικής οικονομίας σε στέρεο έδαφος. Και αυτή τη συμφωνία πέτυχε να ολοκληρώσει η κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου.

Το οικονομικό πρόγραμμα είναι σκληρό και οδυνηρό. Είναι πρόγραμμα έσχατης ανάγκης, που δεν θα υιοθετούσαμε υπό κανονικές συνθήκες. Περιέχει όμως αλλαγές που θα έπρεπε από μόνοι μας να είχαμε εφαρμόσει με άνεση χρόνου. Περιέχει και σημαντικά αναπτυξιακά πλεονεκτήματα. Από το νοικοκύρεμα της σπατάλης στο Δημόσιο, τις βαθιές μεταρρυθμίσεις στο κράτος, τη φορολογική διοίκηση, το σύστημα υγείας, μέχρι την εξυγίανση των τραπεζών, την απελευθέρωση επαγγελμάτων, τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος και της απορρόφησης κοινοτικών πόρων, την επιτάχυνση απονομής δικαιοσύνης.

Καμία δανειακή συμφωνία δεν λύνει από μόνη της το πρόβλημα, δεν εξαλείφει τους κινδύνους. Δεν υποκαθιστά τη θέληση μιας χώρας να αντέξει, να σφίξει τα δόντια, να αντιμετωπίσει την κρίση με προσπάθεια, υπομονή και αλληλεγγύη, να παραμείνει όρθια, διασφαλίζοντας τη θέση μας στην Ευρώπη και στο ευρώ. Αυτά κανένα PSI και κανένα Μνημόνιο δεν μπορούν από μόνα τους να τα καθορίσουν. Μόνο εμείς οι ίδιοι.

* Ο κ. Γ. Παγουλάτος είναι καθηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και σύμβουλος του πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου.

ΠΗΓΗ: ΠΡΟΤΕΙΝΩ

Read Full Post »

Με μια σαφή διακήρυξη στην προσωπική του ιστοσελίδα, ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας Γιάννης Ραγκούσης ανακοίνωσε την επίσημη ίδρυση ρεύματος εντός του ΠΑΣΟΚ, κατά τις διατάξεις του καταστατικού.

Όπως ο ίδιος αναφέρει:

«Σήμερα για τη χώρα και τη δημοκρατική παράταξη έχει σημάνει η ώρα της ευθύνης.Είχα τονίσει πως σε ό,τι με αφορά, αυτή την ευθύνη είμαι έτοιμος να την αναλάβω, με τη δημόσια διατύπωση απόψεων για το μέλλον του τόπου και της παράταξης, με τη συστράτευση με όρους ισοτιμίας και ειλικρινούς αλληλεγγύης με όσους μας ενώνουν οι ίδιες αγωνίες και προτεραιότητες, είτε ανήκουν στο ΠΑΣΟΚ είτε όχι.

Σήμερα, είναι η ώρα για το πρώτο βήμα. Πρέπει να προχωρήσουμε σε μια πρωτοβουλία που στρέφεται στο μέλλον και επιχειρεί να απαντήσει στις προκλήσεις του.Πρέπει να προχωρήσουμε στη συγκρότηση ενός ρεύματος, όπως προβλέπει το καταστατικό του Κινήματος μας.
Πρέπει να προχωρήσουμε στη συγκρότηση του Ρεύματος της Ανανέωσης στη δημοκρατική παράταξη, γιατί πιστεύουμε ότι μόνο μέσα από ρηξικέλευθες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις μπορούμε να ανανεώσουμε το πολιτικό σύστημα ώστε να θεμελιώσουμε βιώσιμα δικαιοσύνη στην κοινωνία και ανάπτυξη στην οικονομία. Πρόκειται για μια απολύτως συλλογική προσπάθεια. Οι πρόσφατες επεξεργασίες, ατομικές και συλλογικές, που κατατέθηκαν στο δημόσιο διάλογο από ένα ευρύτατο φάσμα πολιτών και κινήσεων, είναι αλληλοσυμπληρούμενες και εξαιρετικά εποικοδομητικές.

Θα αγωνιστούμε για την αναγέννηση της δημοκρατικής παράταξης, για να γράψουμε τη νέα ληξιαρχική πράξη γέννησης που αυτή έχει ανάγκη, με ένα τέτοιο Ρεύμα Ανανέωσης.

Καλούμε όλους, είτε είναι μέλη του ΠΑΣΟΚ, είτε όχι, κυρίως τους νέους και τις νέες, λέγοντας ότι στη δημοκρατική παράταξη είναι ζωντανή, παρούσα και έτοιμη να προχωρήσει μπροστά η ανανεωτική ριζοσπαστική μεταρρυθμιστική δύναμη, που σέβεται τους κανόνες και τις αξίες μας και που συνιστά τον πιο αποτελεσματικό δρόμο για την επίτευξη του καλύτερου δυνατού εκλογικού αποτελέσματος.

Πρέπει να εργαστούμε για μια νέα ενότητα της δημοκρατικής παράταξης, που θεμελιώνεται στις αλήθειες, στους κανόνες, στις προτεραιότητες που μοιραζόμαστε και η οποία μπορεί να εκφράσει μια νέα πλειοψηφία.»

Όλη η ενδιαφέρουσα ανακοίνωση στην ιστοσελίδα του Γ.Ραγκούση ΕΔΩ: Προχωράμε!

Read Full Post »

«Επεισοδιακά εξελίχθηκε συναυλία που έδωσε ο Γιώργος Νταλάρας αργά το βράδυ της Δευτέρας στο Ίλιον.Κάποιοι, από το κοινό που συγκεντρώθηκε για να παρακολουθήσει τη συναυλία αλληλεγγύης, πέταξαν γιαούρτια και καρέκλες στον καλλιτέχνη την ώρα που τραγουδούσε τις μεγάλες του επιτυχίες.Ο ίδιος δεν διέκοψε τη συναυλία λέγοντας «είστε καλοδεχούμενοι και εσείς που σας αρέσουν τα τραγούδια και εσείς που δεν σας αρέσουν».»
http://www.tovima.gr/society/article/?aid=447012&h1=true

Η φασιστική συμπεριφορά της δήθεν αντίδρασης επεκτείνεται παντού αφού βρίσκει εύφορον έδαφος αποδοχής. Ότι δεν αρέσει σε λίγους ή περισσότερους, “λυντσάρετε” αγρίως και μάλιστα με την φορεσιά της “αντίστασης”. Καταλύεται ανυπεράσπιστη η δημοκρατική λειτουργία της αντίθεσης και της διαμαρτυρίας, οχι μόνο χωρίς να συγκινείται κανείς, αλλά αντίθετα να υπάρχουν τόσοι που χειροκροτούν! Αντί να καταδικαστούν από την αρχή και απ’ όλους παρόμοιες αδιέξοδες συμπεριφορές, μπας και σταματήσει εν τη γεννέσει η συμπεριφορά του όχλου που οδηγεί στο λυντσάρισμα και των ιδεών, λαλίστατοι οι “αγαναχτισμένοι” ψαρεύουν σε πολύ βρώμικα νερά που σίγουρα θα τα λουστούν και αυτοί κάποτε.. Ψάχνουν δήθεν τις αιτίες που οδηγούν στο λυντς και αφήνουν ανενόχλητους τους αυτουργούς. Ετσι δεν βλάπτετε η “μισητή” παράταξη, αλλά όλη η κοινωνία.
Η κοινωνία που βουλιάζει στην άγνοια, στην παραπληροφόρηση και στην ολοφάνερη έλειψη μέτρου. Εύχομαι ειλικρινά να αναλογιστούμε το βάρος της ευθύνης του καθένα μας.
«Όταν συνελλάμβαναν τους “εβραίους” δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν εβραίος, σήμερα που πιάνουν εμάς, είναι αργά!»…
Κρίμας!

[Τα έντονα δικά μου]
Δυστυχώς!

«Μια καρέκλα εκτοξεύεται προς τη σκηνή-θα τη δείτε στο βίντεο. Έχουν προηγηθεί γιαούρτια. Και καφέδες. Και εκατοντάδες ύβρεις. Όμως ο Νταλάρας παραμένει εκεί. Και αρνείται να υποχωρήσει μπροστά στην ανώνυμη αλητεία, στον άθλιο τσαμπουκά που θα ιδιοποιηθεί τον χαρακτηρισμό της δίκαιης οργής για να διεκδικήσει αποδοχή.

Τι είναι αυτοί οι τύποι που βρίζουν τον Νταλάρα; Μικρή σημασία έχει, δεν θα μάθουμε ποτέ αν και στα σχόλια από κάτω θα μπουν ένα σωρό βολικές γενικεύσεις με χώρο για όλους. Επίσης θα μας πουν ότι η «δίκαιη οργή» δεν στρέφεται απαραιτήτως κατά του προσώπου, αλλά εναντίον αυτού που συμβολίζει ο Νταλάρας. Δηλαδή τι στο διάολο συμβολίζει ο Νταλάρας; Την τέχνη που ζευγαρώνει με το κατεστημένο; Ωραία, ας πούμε ότι είναι έτσι. Διότι κρατικοδίαιτος δεν υπήρξε. Και μετά; Καρέκλες. Αναπόφευκτα. Έχει μείνει κάτι από την έννοια του μέτρου; Όχι. Όταν η ίδια η υπουργός Παιδείας ζητεί συγγνώμη επειδή επέκρινε τις μούντζες των μαθητών, γιατί να μην νομιμοποιηθεί η καρεκλιά προς τον Νταλάρα; Εν τέλει ας νομιμοποιηθεί το δικαίωμα της αυθαίρετης βίαιης επίθεσης σε οτιδήποτε ενοχλεί την «αυθόρμητη λαϊκή έκφραση». Αύριο κάποιοι άλλοι μπορούν να πετάξουν καρέκλες στον Μικρούτσικο επειδή ο «Σταυρός του Νότου» δεν ασκεί κριτική στο εφοπλιστικό κεφάλαιο. Υπάρχει κάποιος που καθορίζει τον στόχο και το κριτήριο; Μη μου πείτε για τον λαό γιατί θα σας ρωτήσω ποιον ακριβώς λαό εννοείτε, θα σας παρακαλέσω να τον αντιστοιχίσετε με τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων.

Όχι, μην καταπίνετε το ψέμα. Δεν είναι ο λαός που πετούσε καρέκλες χθες στον Νταλάρα και αύριο στον οποιοδήποτε άλλον. Είναι η ανοχή του λαού ή ο φόβος του απέναντι σε ακραίες μειοψηφίες και σε κτηνώδεις συμπεριφορές. Είναι η συλλογική μας αδιαφορία, ο κυνισμός μπροστά στο χυδαίο, η αναγνώριση της αλητείας ως ένα κομμάτι του κοινού μας πολιτισμού. Κάπως έτσι, τα θρασύδειλα φασιστοειδή του μπούγιου χτυπούν ρυθμικά της μπότες τους, υψώνουν τις φωνές τους, παίρνουν την οργή και τη μετατρέπουν σε υστερία. Ευτυχώς ο Νταλάρας έμεινε στη θέση του. Μόνος απέναντι σε πολλούς, επώνυμος μπροστά σε ανώνυμους. Άντρας. Και, όντως, τους είχε χεσμένους.»

Η μαγκιά του Νταλάρα – του Κώστα Γιαννακίδη

Read Full Post »