Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Φεβρουαρίου 2012

Άλλο ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Τ.Γιαννίτση:

«Από το 2009 μέχρι σήμερα ζούμε ένα κλίμα απογοήτευσης και ματαίωσης. Πετύχαμε σε μέτωπα που όμως δεν αγγίζουν άμεσα την προσωπική κατάσταση του πολίτη. Αποτύχαμε να πείσουμε την κοινωνία ότι χρειάζονται αλλαγές για να υπάρξει μια αισιόδοξη προοπτική και ότι για να βγούμε από τη σημερινή κατάσταση θα χρειαστεί μια συγκροτημένη και ξεκάθαρη στρατηγική για αρκετά χρόνια.

Αυτό που μπορεί να συζητηθεί είναι το περιεχόμενο της στρατηγικής αυτής, που συνοψίζεται σε ένα διπλό ερώτημα: Πώς αναστρέφονται οι θεμελιακές ανισορροπίες στον δημόσιο βίο (και όχι απλά στα δημόσια οικονομικά) της χώρας και πώς δίνουμε στην οικονομία μας μια νέα ανταγωνιστική και αναπτυξιακή διάσταση. Από τις απαντήσεις αυτές απορρέουν μετά όλα τα άλλα: η καταπολέμηση της ανεργίας, το κοινωνικό σύστημα, η δημοσιονομική προσαρμογή, η κοινωνική δικαιοσύνη, οι διαρθρωτικές αλλαγές, η λειτουργία του κράτους. Στα πεδία αυτά, ελάχιστοι τόλμησαν να διατυπώσουν μια πειστική στρατηγική για την υπέρβαση της κρίσης. Γιατί κάθε πειστική στρατηγική είναι επώδυνη. Ετσι, ένας ολόκληρος κόσμος που κατάλαβε -και καταλαβαίνει- την κρισιμότητα της κατάστασης δέχθηκε θυσίες και πρωτόγνωρες ανατροπές στην οικογενειακή του ζωή, αλλά έχει χάσει τον προσανατολισμό του. Αγνοεί πού θα φτάσει.

Ο,τι μπορούσε να βελτιώσει την κατάστασή μας πολεμήθηκε ιδεολογικά και πολιτικά από τα δόγματα που κλονίζονταν. Την ίδια ώρα που πολιτικές και μέτρα είχαν αρχίσει να εφαρμόζονται, ακόμα και να αποδίδουν, η ιδεολογία της ανάπτυξης, της ανάταξης και της προσπάθειας υπονομευόταν λυσσαλέα εκ των ένδον.

Ζούμε μια μοναδική διχοτόμηση. Το οικονομικό και πολιτικό μεταπολιτευτικό μοντέλο, που αποδείχθηκε καταστροφικό σε βάθος δεκαετιών, καταγγέλθηκε μαζικά. Την ίδια στιγμή, οποιαδήποτε απόπειρα αλλαγής του πολεμήθηκε λυσσαλέα. Γιατί διαφορετικά θα καταρρεύσουν οι ιδεολογίες που οδήγησαν στην εθνική ήττα. Η ιδεολογία της απαξίωσης και του αρνητισμού κυριάρχησαν σε όλο σχεδόν το φάσμα του πολιτικού συστήματος. Η χώρα πέρασε από αδιέξοδο σε αδιέξοδο.

Πού βρισκόμαστε σήμερα με όλα αυτά; Πουθενά. Και αν συνεχίσουμε έτσι, θα βρεθούμε πέρα από το πουθενά. Είτε με ευρώ, είτε με δραχμή. Γιατί δεν είναι το νόμισμα που φταίει. Φταίνε οι αντιλήψεις που κυριάρχησαν, οι επιλογές που έγιναν. Η υποτίμηση έχει αποκτήσει μυθική υπόσταση. Γιατί; Γιατί επιτρέπει στο πολιτικό σύστημα να εξαπατά την κοινωνία. Να καλλιεργεί ψευδαισθήσεις με επίπλαστες παροχές για κάποια χρόνια, που κάποια στιγμή καταρρέουν. Τότε η υποτίμηση έρχεται μέσα από τη -ξανά- βίαιη μείωση μισθών και πλούτου να διορθώσει τα πράγματα. Εμφανίζεται σαν αναγκαία λύση. Χωρίς την κρίσιμη στιγμή να χρειάζεται κανείς να δώσει μια εξήγηση για όσα έκανε και οδήγησαν εκεί.

Κάτι πρέπει να αλλάξει. Δεν είναι αδιάφορο αν η κρίση που ζούμε αντί να ξεπεραστεί σε πέντε ή όσα χρόνια ξεπεραστεί στα διπλά. Ούτε ότι όλο αυτό το πρόσθετο κόστος θα οφείλεται σε δικές μας -ξανά λανθασμένες– επιλογές. Σε μια στιγμή όπως η σημερινή, ο καθένας μας οφείλει να συγκρουστεί με αποτυχημένες αρχές και ιδεολογίες, με τον ίδιο του τον εαυτό, αν αυτό είναι αναγκαίο για τη χώρα. Στην πράξη, έστω για μια φορά, να φέρουμε την ηθική στην καρδιά των πολιτικών επιλογών μας.

Είναι ώρα να βγούμε από τη μοιρολατρία και την τυφλή οργή για την πτώση μας. Ενας περήφανος λαός δεν θα ανακτήσει την αυτοπεποίθησή του μέσα από την κλαψούρα, θεωρώντας ότι όλα τα λάθη ήρθαν απ’ έξω και κανένα από μέσα. Πρέπει να αρχίσουμε να κατανοούμε πόσο σημαντικό ρόλο έχουμε εμείς οι ίδιοι ως άτομα, τα κόμματα, άλλες κοινωνικές δυνάμεις. Από αύριο το πρωί έχουμε τη δύναμη να αντιμετωπίσουμε ένα ένα τα προβλήματά μας. Να συζητήσουμε με τι πολιτικές θα αντιμετωπίσουμε κάθε μεγάλο πρόβλημα, όπως την ανταγωνιστικότητα, την ανεργία, τη φτώχεια, θέματα ρευστότητας, την επενδυτική καθίζηση, τις ανισότητες, τη φαυλότητα, την αναξιοκρατία, την ανικανότητα, τη διαφθορά. Μία είναι η διέξοδός μας, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες: Πραγματισμός με υπεροχή του εθνικού, του συλλογικού πάνω στο ατομικό, προσήλωση στην ωμή αλήθεια και όχι στη δημαγωγία.

Ο ιδεολογικός – πολιτικός λόγος σε ένα κοινωνικό περιβάλλον με άγρια ανεργία και φτώχεια απαιτεί και δράσεις. Πρέπει, όσο δύσκολο και αν είναι, να λειτουργήσουν μηχανισμοί κοινωνικής στήριξης, όχι φιλανθρωπίας. Ο κυριότερος τέτοιος μηχανισμός είναι η δημιουργία εμπιστοσύνης στην πολιτική. Η αυτοπεποίθηση ότι σχεδιάζουμε σωστά, ξέρουμε τι κάνουμε και δεν πέφτουμε έξω κάθε τόσο. Ενας δεύτερος είναι η δικαιοσύνη στις θυσίες. Για δεκαετίες, ευρύτερα κοινωνικά στρώματα απόλαυσαν τρελά οφέλη, αρνούμενα κάθε συνεισφορά. Αν δεν αλλάξει αυτό, οι εντάσεις θα είναι έντονες.

Συνεχής συζήτηση γίνεται για κόκκινες γραμμές, συνειδησιακά προβλήματα, αξίες και άλλα ηχηρά παρόμοια. Πολύ αργά. Τις κόκκινες γραμμές κανείς τις τραβάει διορατικά τη στιγμή που πρέπει, ώστε να αποτρέψει την υπονόμευση του μέλλοντος. Οι κόκκινες γραμμές μας έπρεπε να τραβηχτούν κάθε στιγμή τα τελευταία 3, 10 ή 35 χρόνια, για εκατοντάδες μικρές και μεγάλες αποφάσεις, που οδηγούσαν την κοινωνία χρόνο με τον χρόνο στην κατάπτωσή της. Σήμερα, συνειδήσεις, αξίες και κόκκινες γραμμές απαιτούνται για να μη φτάσει η χώρα ακόμα πιο χαμηλά και να μη μιλάμε σε 2 – 3 χρόνια πάλι για κόκκινες γραμμές, ενώ θα τις έχουμε παραβιάσει πολλαπλά από σήμερα μέχρι τότε.

Στο γνωστό έργο, το 1944, ο Νίκος Εγγονόπουλος γράφει: Μπολιβάρ, είσαι ωραίος σαν Ελληνας. Ας μη βανδαλίσουμε τη δυνατότητα να το λέει κάποιος και αύριο.

«Τα κεντρικά πολιτικά ζητήματα της κρίσης» – Του Τασου Γιαννιτση*

* Ο κ. Τάσος Γιαννίτσης είναι υπουργός Εσωτερικών.»

Read Full Post »

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΡΗΓΑΣ
Βουλευτής Ν. Κυκλάδων – ΠΑΣΟΚ
Αθήνα 17/02/2012
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Συνάντηση για τους συντελεστές ΦΠΑ στα νησιά

Από την συνάντηση των εκπροσώπων του συνόλου των συλλογικών θεσμικών εκφράσεων των Νησιών του Αιγαίου, προέκυψε με απόλυτη σαφήνεια η αποφασιστικότητα και η αγωνιστική διάθεση όλων για την απόκρουση του ενδεχόμενου της κατάργησης των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ που ισχύει σήμερα στα νησιά του Αιγαίου. Η «μάχη» για την αποτροπή μιας τέτοιας εξέλιξης, αποφασίστηκε να δοθεί συντεταγμένα, ενωτικά με καθαρή στόχευση και με σοβαρή επιχειρηματολογία. Στην ίδια συνάντηση διευκρινίστηκε με τρόπο απόλυτο ότι η νέα δανειακή σύμβαση που ψηφίστηκε από την Βουλή δεν περιλαμβάνει το μέτρο της κατάργησης των μειωμένων συντελεστών του ΦΠΑ.

Στην τοποθέτηση του κατά την διάρκεια της συνάντησης ο Βουλευτής Παναγιώτης Ρήγας μεταξύ άλλων ανέφερε:

«Το θέμα της κατάργησης των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ για τα νησιά δεν ρυθμίζεται ούτε θίγεται στην ψηφισθείσα δανειακή σύμβαση. Είναι όμως ενδεχόμενο να έρθει προς συζήτηση στα πλαίσια του νέου φορολογικού νομοσχεδίου, το οποίο θα ψηφιστεί από την Βουλή μέχρι τον Ιούνιο του 2012. Οφείλουμε με απόλυτα τεκμηριωμένο τρόπο να υποστηρίξουμε και να επιβάλουμε την διατήρηση του συγκεκριμένου μέτρου ως ουσιαστικού παράγοντα ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας της νησιώτικης οικονομίας και προστασίας του επιπέδου της ζωής των νησιωτών.

Την προσπάθεια αυτή οφείλουμε να την δώσουμε όλοι μαζί δίχως δεύτερες σκέψεις, δίχως αστερίσκους, δίχως κομματικές ή προσωπικές υστεροβουλίες.

Έχω δηλώσει έγκαιρα ότι μια τέτοια διάταξη δεν πρόκειται να την ψηφίσω.»

Read Full Post »

Άϊντε στο καλό!

«Να πάνε λοιπόν στο καλό. Πρώτοι από όλους, οι λαθρεπιβάτες της δημοκρατίας, αυτοί που θέλησαν να συμμετάσχουν με ακροδεξιό φανφαρονισμό στην κυβέρνηση και να απλώσουν το πάπλωμα τους πολύ πέρα από το διαμέτρημα τους, εκπροσωπώντας με τον πιο παραστατικό τρόπο τη χειρότερη πλευρά του Έλληνα…..

Στη συνέχεια, όλοι αυτοί οι λαϊκιστές πολιτικοί του βαθέως (και μη) ΠΑΣΟΚ, που επί δύο χρόνια έπαιξαν συστηματικά “κατενάτσιο”, σε υπουργικές θέσεις, κάνοντας το παν για να μην υλοποιηθούν οι διαρθρωτικές αλλαγές, που ήταν απαραίτητες ώστε τα βάρη να είναι μικρότερα στους ασθενέστερους, όλοι αυτοί που “δεν διάβασαν το μνημόνιο” και ανερυθρίαστα το ομολόγησαν, όλοι αυτοί που επέμειναν στον πελατειακό τους επαρχιωτισμό, που παρίσταναν οτι δεν καταλαβαίνουν….

Ύστερα, όλα αυτά τα πολιτικά στελέχη που αποδεικνύονται καθημερινά κατώτερα των περιστάσεων. Από τους αρχηγούς αριστεράς και δεξιάς, που είτε κάνουν αμίμητες κωλοτούμπες, είτε με το μυαλό στις δημοσκοπήσεις (και πολλές φορές με αδιανόητη ανευθυνότητα) προτείνουν το βερμπαλισμό της “δήθεν σκληρότερης διαπραγμάτευσης”, είτε επιλέγουν το δρόμο της χρεοκοπίας. …

Και όσο για τους βουλευτές, που συστηματικά επί χρόνια υποβαθμίζουν το πολιτικό επίπεδο της Ελλάδας και αρνήθηκαν ή δυσκολεύτηκαν να “σηκώσουν το βάρος της ευθύνης” (λες και τους βουλευτές τους θέλουμε για να κάνουν ευχάριστες βόλτες στα κανάλια) – στο καλό και αυτοί. Στο καλό όσοι δεν μπόρεσαν ούτε καν το ωράριο των φαρμακείων να απελευθερώσουν, υποκύπτοντας σε συντεχνιακά αιτήματα, ακόμα και στο πάρα πέντε της οικονομικής καταστροφής της χώρας. Από την κυρία Βάσω Παπανδρέου ως τον πιο άγνωστο βουλευτή της βόρειας Ελλάδας, από τους ανεπαρκείς διαφόρων τάσεων και ως αυτούς που δεν είχαν το θάρρος να παραιτηθούν από τη βουλευτική τους έδρα, ώστε να υπηρετήσουν τη συνείδηση τους – κι από τους απίστευτους στενούς συνεργάτες του Αντώνη Σαμαρά ως τους πιο φαιδρούς εκπροσώπους του λαϊκισμού, που παγιδεύτηκαν στην αντιμνημονιακή υστερία, μέσα στην οποία τους γαλούχησε ο αρχηγός τους. Για να μη μιλήσουμε για την υποκρισία βουλευτών, που δήλωναν 10 χιλιάδες ευρώ ετήσιο εισόδημα από τη δικηγορία – και τώρα αντιτάχθηκαν στο μνημόνιο….»

Εχει και συνέχεια: Στο καλό!

Read Full Post »

Γιάννης Βαρουφάκης: Να χρεοκοπήσουμε εδώ και τώρα
«Μα αν το δημόσιο κηρύξει στάση πληρωμών, τι θα γίνει την επόμενη μέρα; Πως θα ξανα-δανειστεί; Πράγματι, το κράτος θα στριμωχθεί. Για κάμποσο καιρό το δημόσιο θα πρέπει απλώς να ξοδεύει όσα μαζεύει από φόρους. Και γιατί είναι κακό αυτό; Να μάθει επί τέλους, αφού θα έχει ανακουφιστεί από το νταλκά των τοκοχρεολυσίων, να ζει με αυτά που εισπράττει. Π.χ. να καταγγείλει όλες τις εξοπλιστικές συμβάσεις, να συμπιέσει τους ανώτερους μισθούς (τον δικό μου συμπεριλαμβανομένου) τόσο που να καλύπτει τις δαπάνες του από τους φόρους που εισπράττει κλπ.»

Οι οικονομολόγοι τύπου Βαρουφάκη δεν είναι τελείως ανεύθυνοι για την διαπίστωση οτι οι πολίτες δεν έχουν συνηδητοποιήσει την δραματική εξέλιξη μιας χρεοκοπίας. Με τα άρθρα τους έχουν σχεδόν “απομυθοποιήσει” την κατάρευση της χρεοκοπίας και δικαίως πολλοί πιστεύουν οτι απλά θα αλλάξουμε σελίδα. Όσο και δραματικούς τόνους να χρησιμποίησε ο Παπαδήμος και οι 2 πολιτικοί αρχηγοί για την χρεωκοπία, δεν γίνονται πιστευτοί γιατί ακριβώς υπάρχουν οι Βαρουφάκηδες.

Παπαδήμος (ευγενικά):“Λένε ορισμένοι: από ένα τέτοιο οικονομικό πρόγραμμα που περιλαμβάνει επώδυνα μέτρα, προτιμότερη θα ήταν η χρεοκοπία. Πλανώνται οικτρά όσοι υποστηρίζουν κάτι τέτοιο, ή δημαγωγούν επικίνδυνα. Μια άτακτη χρεοκοπία θα έριχνε τη χώρα μας σε μια καταστροφική περιπέτεια. Θα δημιουργούσε συνθήκες ανεξέλεγκτου οικονομικού χάους και κοινωνικής έκρηξης. Οι δυσμενείς συνέπειες μιας άτακτης χρεοκοπίας θα ήταν πολλαπλές και εξαιρετικά επώδυνες για την ελληνική οικονομία και κοινωνία.

Το κράτος θα αδυνατούσε να πληρώσει μισθούς, συντάξεις, να καλύψει στοιχειώδεις λειτουργίες, όπως τα νοσοκομεία και τα σχολεία, καθώς έχει ακόμα πρωτογενές έλλειμμα ύψους 5,2 δισ. ευρώ. Δηλαδή τα έσοδα του κράτους δεν αρκούν για να καλύψουν τις δαπάνες, ακόμα κι αν παύαμε να εξυπηρετούμε το χρέος.

Οι άμεσες περικοπές δαπανών στις οποίες θα έπρεπε να προχωρήσουμε, στην περίπτωση μιας άτακτης χρεοκοπίας, θα οδηγούσαν σε πραγματική κατάρρευση μισθών και συντάξεων, καθώς μάλιστα θα ήταν ακόμα πιο δύσκολη η είσπραξη των φόρων.

Η εισαγωγή βασικών αγαθών, όπως φάρμακα, πετρέλαιο, μηχανήματα κτλ., θα γινόταν ιδιαίτερα προβληματική, αφού η χώρα, τόσο ο δημόσιος όσο και ο ιδιωτικός τομέας, θα έχανε κάθε δυνατότητα πρόσβασης σε δανεισμό και η ρευστότητα θα συρρικνωνόταν. Επιχειρήσεις θα έκλειναν μαζικά, αδυνατώντας να αντλήσουν χρηματοδότηση.

Το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων στην περίπτωση μιας άτακτης χρεοκοπίας θα κατέρρεε, και η χώρα θα παρασυρόταν σε μια μακρά δίνη ύφεσης, αστάθειας, ανεργίας και εξαθλίωσης. Οι εξελίξεις αυτές θα οδηγούσαν, αργά ή γρήγορα, στην έξοδο από το ευρώ. Από χώρα του πυρήνα της Ευρωζώνης, η Ελλάδα θα καταντούσε χώρα αδύναμη, στο περιθώριο της Ευρώπης. “

Οι πολίτες δεν πιστεύουν οτι θα φάμε ο ένας τον άλλον..
Οτι θα σταματήσουν ΤΕΛΕΙΩΣ οι εσωτερικές πληρωμές και κανείς δεν θα πληρώνει ούτε φόρους ούτε υποχρεώσεις σε κανέναν για χρόνια, τσιμουδιά ο Βαρουφάκης.
Οι μισθωτοί & οι συνταξιούχοι λένε οτι και τώρα μας κόβουν συνεχώς, ε και αν μας κόβουν και με χρεωκοπία τι θα αλλάξει; Δεν πιστεύουν οτι θα σταματήσουν οι πληρωμές και δεν θα βλέπουν κάθε μήνα στο λογαριασμό τους έστω τα κουτσουρεμένα..αλλά τίποτα!

Προ ημερών κυκλοφόρησε το “ελπιδοφόρο” μύνημα οτι παράγουμε το 95% των αναγκών μας σε τρόφιμα.. Τι τεράστιο ψέμμα και όμως τσίμπησαν όλοι και μάλιστα το αναμετάδωσαν φουρκισμένοι για τους πολιτικούς που δήθεν μας ξεγέλασαν λέγοντας οτι χρειαζόμαστε εισαγωγές ακόμη και τροφίμων.. Τόσο εύκολα ο παραζαλισμένος πολίτης καταπίνει κάθε “ευχάριστο” διάγγελμα..
Το οτι θα γυρίζουμε στα βουνά για αγριόχορτα κανείς δεν είπε.. και αυτά το χειμώνα, τα καλοκαίρια; στο ψάρεμα;
Το οτι θα κουβαλάμε ξύλα ολημερίς για θέρμανση και μαγείρεμα έως οτου εξαφανιστούν όλα τα δέντρα – όπως στη κατοχή – κανείς δεν είπε, ούτε οι περήφανοι Ο.Π. λένε κάτι…

Θα γίνουμε όμως περήφανοι και ανεξάρτητοι και θα διαφεντεύουμε την μοίρα μας.. Με άλλα λόγια θα έχουμε την απόλυτη δικαιοδοσία τι χρώμα σχοινί θα διαλέξουμε για το κρέμασμα.

Πρώτα όμως θα προηγηθεί το λυντσάρισμα όλων όσων σήμερα προσπαθούν να απομυθοποιήσουν την χρεοκοπία…

Read Full Post »

«Όσο και αν μερικοί ονειρεύονται «άλλες πολιτικές» και «διαφορετικά μείγματα», η απώλεια ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας είναι η βαθύτερη αιτία της ύφεσης.»

Οι κατώτατοι μισθοί στην Ελλάδα της κρίσης

Με απλό και κατανοητό τρόπο ο καθηγητής Μ. Ματσαγγάνης μας εξηγεί πως και πότε χάθηκε η μισθολογική ανταγωνιστικότητα των παραγωγικών μας δυνάμεων. Όταν οι άλλοι έκαναν οικονομίες εμείς ως λαρζ τύποι που είμαστε δίναμε – οχι εγώ! – αυξήσεις πάνω από τις δυνατότητές μας. Αυξήσεις με δανεικά και με γνώμονα την πελατειακή πολιτική και οχι την επιβράβευση της παραγωγικότητας..
Τώρα ήλθε η ώρα να πάμε ταμείο για κατάθεση!

Read Full Post »

Ο Η.Μόσιαλος προσπάθησε. Η συντεχνία της κρατικής τηλεόρασης αντέδρασε και κέρδισε για άλλη μια φορά να διαιωνίζονται τα προνόμιά της εις βάρος μας. Οι δηλώσεις του Μόσιαλου και αμέσως πιο κάτω η άθλια απάντηση της συντεχνίας:

«Χθες το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΡΤ, υπό την πίεση του κρατικοδίαιτου συνδικαλισμού, ακύρωσε τις προσπάθειες και τις προτάσεις που είχα καταθέσει για αναδιάρθρωση και ενίσχυση των ποιοτικών χαρακτηριστικών και της τηλεθέασης/ ακροαματικότητας των δημόσιων ΜΜΕ. Με τις χθεσινές αποφάσεις διατηρούνται δραστηριότητες, όπως το περιοδικό Ραδιοτηλεόραση, που δεν καλύπτουν καμία ανάγκη στον συγκεκριμένο χώρο. Δημιουργούνται έτσι μόνο περιττές δαπάνες, οι οποίες καλύπτονται με τα χρήματα των Ελλήνων φορολογούμενων. Η ΕΡΤ εισπράττει από το ανταποδοτικό τέλος ποσό 300 εκατ. Ευρώ, ποσό που περίπου αντιστοιχεί στο σύνολο της διαφημιστικής δαπάνης για τα ιδιωτικά ΜΜΕ. Θα περίμενε λοιπόν κανείς να έχει τουλάχιστον το 50% της τηλεθέασης. Εξάλλου αυτό είναι το
ποσοστό τηλεθέασης και ακροαματικότητας που διατηρούν, παρά τον μεγάλο ανταγωνισμό που έχουν να αντιμετωπίσουν, τα δημόσια ΜΜΕ σχεδόν στο σύνολο των υπόλοιπων ευρωπαϊκών κρατών.

Στην περίπτωση των ελληνικών δημόσιων ΜΜΕ επιβεβαιώνεται, για ακόμη μια φορά ο ελληνικός κανόνας, σύμφωνα με τον οποίο όσα περισσότερα ξοδεύει κανείς στο ελληνικό δημόσιο, τόσο λιγότερα ποιοτικά και ποσοτικά αποτελέσματα έχει. Στον ελληνικό δημόσιο διάλογο για τα δημόσια ΜΜΕ κυριαρχούν τρεις μύθοι. Ο πρώτος μύθος υποστηρίζει πως τα δημόσια ΜΜΕ δεν επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό. Η στρεψοδικία είναι εμφανής, αφού είναι γνωστό πως οι Έλληνες φορολογούμενοι επιβαρύνονται με το ειδικό τέλος για την ΕΡΤ. Ο δεύτερος μύθος αφορά πως για το κριτήριο της τηλεθέασης δεν ισχύει για τη δημόσια τηλεόραση, γιατί αυτή προσφέρει ποιοτικά προγράμματα σε αντιδιαστολή με την ιδιωτική. Λες και τα υπόλοιπα δημόσια κανάλια στην Ευρώπη, τα οποία διατηρούν το μισό τηλεοπτικό μερίδιο δεν έχουν ποιοτικά προγράμματα. Ο τρίτος μύθος αφορά την άποψη που υποστηρίζει πως χρειάζεται να ενισχυθούν με οικονομικούς πόρους τα δημόσια ΜΜΕ για να αντιπαρατεθούν στα ιδιωτικά. Και όμως οι δαπάνες στα μεγάλα δημόσια ΜΜΕ στις ευρωπαϊκές χώρες αναλογικά δεν είναι καθόλου υψηλότερες από τις δαπάνες των ιδιωτικών, ενώ παραμένουν οι ισχυροί παράγοντες στο τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό τοπίο.

Η ΕΡΤ χρειάζεται να αλλάξει ριζικά το μοντέλο λειτουργίας της και παραγωγής. Χρειάζεται να στοχεύσει στη διεύρυνση του τηλεοπτικού και ραδιοφωνικού μεριδίου της. Ο καλύτερος δρόμος για να το πετύχει αυτό είναι να επικεντρώσει τις δραστηριότητές της σε δυο μεγάλα κανάλια και να μειώσει με ορθολογικό τρόπο τους περιφερειακούς ραδιοφωνικούς σταθμούς. Ως υπουργός πρότεινα τη συγκρότηση Επιτροπής για τη διαμόρφωση ενός νέου θεσμικού πλαισίου για την ΕΡΤ. Γνωρίζω πως η προσπάθεια συνεχίζεται με γοργούς ρυθμούς. Ελπίζω σύντομα να έχουμε τα πορίσματα αυτής της Επιτροπής για να ανοίξει πλέον ένας σοβαρός διάλογος για το ρόλο και τον χαρακτήρα της δημόσιας τηλεόρασης και κατά συνέπεια και των δημόσιων ΜΜΕ. Η ΕΡΤ σήμερα έχει πολλές ποιοτικές εκπομπές, θα έπρεπε να συνεχίσει και να επικεντρώσει την προσπάθεια της στην ενίσχυση των ελληνικών παραγωγών, μειώνοντας ταυτόχρονα τις γραφειοκρατικές και διοικητικές δαπάνες. Χρειάζεται άμεσα να γίνουν ριζικές προσπάθειες για την αναδιάρθρωση του πλαισίου λειτουργίας των δημόσιων ΜΜΕ.

Αντιθέτως οι χθεσινές αποφάσεις του Δ.Σ αποτελούν βήματα υποχώρησης στον συντεχνιακό συνδικαλισμό, βήματα που βλάπτουν τη δημόσια τηλεόραση, αλλά και εκείνους από τους εργαζόμενους σε αυτήν που μοχθούν και παράγουν σημαντικό έργο. Έργο που χάνεται, γιατί ο συντεχνιασμός το εμποδίζει να αναδειχθεί. Θα πρέπει όμως να υπενθυμίσουμε σε αυτούς τους «συνδικαλιστές» πως η ΕΡΤ ανήκει στον ελληνικό λαό και όχι σε αυτούς. Αυτοί δεν είναι ούτε καν οι εκπρόσωποί του. Τέτοιος είναι η ελληνική κυβέρνηση και αυτή θα πρέπει καθαρά να εκφράσει τη θέση της για τις χθεσινές εξελίξεις.»

η ΠΟΣΠΕΡΤ απάντησε:

«Κύριε Μόσιαλε, Αγ. Παρασκευή 01/02/12

Βαλθήκατε πάλι να μας κάνετε να χάσουμε την ώρα μας. Κατά καιρούς το ίδιο κάνει και ο κύριος Μανδραβέλης κι αναρωτιόμαστε, “τι σόι δίαυλο επικοινωνίας έχουν αυτοί οι δύο;” Λέτε ότι με τις αποφάσεις του ΔΣ της ΕΡΤ διατηρείται το περιοδικό ραδιοτηλεόραση, που δεν καλύπτει καμιά ανάγκη στο χώρο. Αμ δεν είναι αυτό. Είναι ότι άμα κλείσει, θα ευνοηθούν όσοι θέλουν να εκδώσουν ένα παρόμοιο έντυπο. Ξέρετε κανέναν απ’ αυτούς; Κι επειδή αφορίζετε πολύ εύκολα ένα έντυπο που εκδίδεται από το 1939, εξ ίσου εύκολα μπορούμε κι εμείς να ρωτήσουμε:

Νομίζετε ότι η αφεντιά σας καλύπτει κάποια συγκεκριμένη ανάγκη στο χώρο της πολιτικής;Λέτε ότι στην περίπτωση των ελληνικών ΜΜΕ, επιβεβαιώνεται ο κανόνας ότι όσα περισσότερα ξοδεύει κανείς
στο ελληνικό δημόσιο, τόσο λιγότερα ποιοτικά και ποσοτικά αποτελέσματα έχει.Κάτι τέτοια λέει και ο ΣΚΑΪ. Ξέρουμε, ξέρουμε εσείς δεν έχετε καμιά σχέση με αυτόν. Εμείς από την πλευρά μας λέμε:

Πολύ σωστός ο παραπάνω δικής σας εμπνεύσεως κανόνας και ισχύει σε αντίθεση με ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ και ΤΗΝ ΠΟΣΟΤΗΤΑ των υπηρεσιών που μας χαρίζουν πολλοί Έλληνες πολιτικοί. Κι αν δεν μας πιστεύετε ρωτήστε την άποψη των πολιτών γι’ αυτούς τους πολιτικούς.Κάνετε εκτενείς αναφορές στα όσα συμβαίνουν στα δημόσια Η-ΜΜΕ των άλλων Ευρωπαϊκών χωρών. Ορθά κοφτά σας λέμε ότι δεν σας πιστεύουμε. Πρώτον διότι εμείς ξέρουμε άλλα και δεύτερον διότι σας πιάσαμε να ψεύδεστε ασύστολα όταν στη συνέντευξη που δώσατε στην ΕΡΤ, ψευδώς ισχυριστήκατε ότι το BBC έχει μόνο δύο κανάλια, ενώ έχει οχτώ. Τότε σας είχαμε πεί: “Επομένως λέγοντας ότι το BBC έχει μόνο δύο εθνικά τηλεοπτικά κανάλια, ή έχετε άγνοια, ή ψεύδεστε, ή θέλετε να εξυπηρετήσετε άλλα συμφέροντα. Σας ρωτούμε ευθέως κύριε Μόσιαλε: Ποιο από τα παραπάνω τρία ενδεχόμενα συμβαίνει; (χωρίς να αποκλείουμε και κάποιους συνδυασμούς ανάμεσά τους).
Πηγή πληροφοριών: ιστοσελίδα BBC: http://www.bbc.co.uk/aboutthebbc/purpose/what.shtml

Λέτε ότι πρέπει να υπενθυμιστεί στους συνδικαλιστές, ότι η ΕΡΤ ανήκει στον Ελληνικό λαό κι όχι σε αυτούς. Κι εμείς απ’ την πλευρά μας λέμε ότι η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες κι όχι σε μια δράκα αλητών της πολιτικής που τη μετέτρεψαν σε περίγελο του κόσμου και τώρα μας νουθετούν κι από πάνω. Κι αν ως συνδικαλιστές φταίμε για όσα μας κατηγορείτε για την ΕΡΤ, τότε τι να πούμε εμείς γι’ αυτούς τους πολιτικούς που κατέστρεψαν την Ελλάδα μας;
Κι εσείς απ’ όσο θυμόμαστε πολιτικός δεν είστε; Και μάλιστα διορισμένος;

Για να τελειώνουμε (άλλωστε δεν αξίζει να ξοδεύουμε το χρόνο μας) και για να σας δώσουμε ένα αντίστοιχο της δικής σας συμπεριφοράς, που επιμένετε να παριστάνετε τον γνώστη σε θέματα
τηλεόρασης, σας λέμε ότι κάνετε το ίδιο με έναν δικηγόρο που επιμένει να έχει άποψη σε θέματα καρδιοχειρουργικής, επειδή έχει παρακολουθήσει ένα δίωρο σεμινάριο για πρώτες βοήθειες. Χώρια
ότι αποδεικνύεστε και πολύ μεγαλόψυχος επιμένοντας να αντιμάχεστε με αξιοθαύμαστο πείσμα κάθε διαφορετική άποψη από τη δική σας. Τόσο όταν αναλάβατε τις τύχες της ΕΡΤ, “χτυπώντας” τον
προκάτοχό σας κύριο Χυτήρη που υποστήριζε την αναγκαιότητα της ύπαρξής της, όσο και τώρα που προφανώς για δικούς σας αλλά απόκρυφους λόγους, χτυπάτε τη δημόσια ραδιοτηλεόραση, επιθυμώντας
το θάνατό της, προς όφελος όσων θέλουν να μας στουμπώσουν τούρκικη, βραζιλιάνικη και αμερικάνικη υποκουλτούρα.
Ε, σε τέτοιες ορέξεις θα μας βρίσκετε απέναντί σας εσείς και όποιος άλλος σκέφτεται σαν εσάς .
Η ΕΡΤ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΡΙΚΟΥΣ Κ. ΜΟΣΙΑΛΕ, ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ !

Αυτά προς γνώση και συμμόρφωση. Και επί τη ευκαιρία, μήπως έχετε να μας πείτε τίποτα για το λαθρεμπόριο πετρελαίου στην Ελλάδα; Σας ρωτάμε διότι δεν μπορεί, εσείς που φαίνεται ότι τα ξέρετε όλα, κάτι θα ξέρετε και γι΄αυτό.»

Σήμερα, ο Ηλίας Μόσιαλος απάντησε στην ΠΟΣΠΕΡΤ:

«Είναι φανερό ότι η ΠΟΣΠΕΡΤ απαντώντας στην ανακοίνωσή μου για την απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΡΤ δείχνει παντελή έλλειψη κατανόησης της κακοδιαχείρισης των δημοσίων ΜΜΕ και
δεν δείχνει καμία διάθεση αυτοκριτικής για τις δικές της ευθύνες.Αντιθέτως, οι κρατικοδίαιτοι συνδικαλιστές επιστρατεύουν βρώμικους, ανήθικους και άσχετους υπαινιγμούς για να καλύψουν την
ανεπάρκεια των επιχειρημάτων τους και των δικών τους σημαντικών ευθυνών. Αντιπροσωπεύουν τη χειρότερη εκδοχή του κρατικοδίαιτου συνδικαλισμού που θα πρέπει σύσσωμη η ελληνική κοινωνία να απομονώσει.»

Read Full Post »