Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Νίκος Παπανδρέου: «Θα έχει ενδιαφέρον να ερωτηθούν για τη θητεία Παπανδρέου όλοι τους, ιδιαίτερα όσοι υποψήφιοι διετέλεσαν υπουργοί επί Γιώργου (2009-11). Ναι ή ου βρε παιδιά; Ναι ή ου; Επιτέλους, λίγο κουράγιο. Όχι γενικές αναφορές του τύπου «η πρώτη κυβέρνηση της κρίσης», αλλά μια ρητή αναφορά στο δύσκολο όνομα, όπως «επί κυβερνήσεως Παπανδρέου». Να ξεστομίσετε το απαγορευμένο όνομα ενός ανθρώπου , του οποίου κατέβασε όλες τις φωτογραφίες από τα γραφεία ΠΑΣΟΚ ο επόμενος πρόεδρος».

Advertisements

Όλγα Παναγιωτίδου: Το εγχείρημα για τη συσπείρωση του Κεντροαριστερού χώρου μοιάζει αβέβαιο σήμερα. Από την άλλη πλευρά, κάποιοι λένε ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι υπάρχουν πολλοί στρατηγοί με άκαμπτες προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά λίγος στρατός και κυρίως απουσία προγραμματικού λόγου. Εσείς τι λέτε;

Γιώργος Α. Παπανδρέου: Δεν είμαι απαισιόδοξος. Το αντίθετο, μάλιστα. Ο χώρος συρρικνώθηκε μέσα στο τσουνάμι της κρίσης. Μιας κρίσης που δεν είχε προηγούμενο στην πρόσφατη ελληνική ιστορία. Που βρήκε την ΕΕ ανέτοιμη. Μιας κρίσης, όπου η άρνηση των εταίρων μας και η τιμωρητική τους διάθεση μπορούσε να μας αναγκάσει να χρεοκοπήσουμε και να φύγουμε από το ΕΥΡΩ ή ακόμα και την ΕΕ μονομιάς.
Όμως σήμερα, περισσότερο από ποτέ, έχουν διαφανεί καθαρά οι αιτίες της κρίσης, οι εναλλακτικές που υπήρχαν και ποιες πολιτικές δυνάμεις έδειξαν υπευθυνότητα και ειλικρίνεια.
Με την απόσταση του χρόνου φαίνεται πόσο σημαντική ήταν η δημιουργία από το μηδέν ενός ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης και μαζί, του μεγαλύτερου ιστορικά προγράμματος στήριξης για την Ελλάδα.
Με την απόσταση του χρόνου, φαίνεται πόσο σημαντική ήταν η μεταρρυθμιστική προσπάθεια που κάναμε, η σύγκρουση με τα κακώς κείμενα της χώρας. Τη διαφθορά, την κακοδιοίκηση, το πελατειακό σύστημα που ευνοεί τον ισχυρό και όχι τον πολίτη.

Οι επιλογές αυτές είχαν ένα μεγάλο κόστος. Όμως, όλοι πια καταλαβαίνουμε ότι αν δεν αγγίξουμε αυτά τα φαινόμενα δεν θα μπορέσουμε να αλλάξουμε την Ελλάδα. Η επιλογή μιας επιφανειακής διαχείρισης της κρίσης με κύριο γνώμονα την πολιτική επιβίωση που επέλεξε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, είναι σαφές ότι δεν βελτιώνει αλλά χειροτερεύει την κατάσταση. Τουλάχιστον, την κατάσταση όπως τη βιώνει η Ελληνική κοινωνία.
Ούτε η ΝΔ, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ θέλησαν να καταλάβουν, ούτε καν να αναγνωρίσουν το βάθος των αιτιών που έχουν φέρει την Ελλάδα σε μια τραγική εποχή εξάρτησης και ανέχειας. Και έτσι, καταλήγουν να πουλάνε υποσχέσεις χωρίς αντίκρυσμα.
Η Κεντροαριστερά έχει τώρα την ευκαιρία να συζητήσει σε βάθος και να πείσει ότι μπορεί να κάνει τη διαφορά.
Μπορούμε να πείσουμε τους πολίτες που αρκετά ψέματα και μύθους έχουν ακούσει τα τελευταία χρόνια. Με την αλήθεια και το θάρρος μας, θα πείσουμε.
Και για να μπορεί να γίνει αυτή η σε βάθος συζήτηση, στη Δημοκρατική Συμπαράταξη προχωράμε – και σε αυτό και εγώ και άλλοι επέμεναν-, προχωράμε όλοι μαζί, αλλά ταυτόχρονα διατηρώντας την αυτονομία του κάθε φορέα.
Είναι ένας τρόπος να υποστηρίξουμε την ενοποίηση του χώρου, μέσα από το διάλογο, την όσμωση – όχι επιφανειακά και πρόσκαιρα. Φέρνουμε έναν πλουραλισμό ιδεών και αυτό είναι το θετικό. Παράλληλα, διαμορφώνουμε μια βάση αρχών και αξιών που μας ενώνει στο όραμα και στη δράση. Είναι ένα συγκριτικό πλεονέκτημα για το χώρο μας, που παρά τα όποια άλλα προβλήματα, προσθέτει, δεν αφαιρεί.
Προτεραιότητές μας είναι οι νέες ιδέες, το σχέδιο για την Ελλάδα τα επόμενα χρόνια, ο διάλογος με τους πολίτες, η κατανόηση όχι μόνο των αριθμών, αλλά της ανάγκης σεβασμού κάθε ανθρώπου και της δυνατότητας συμμετοχής του σε όσα αφορούν στη ζωή του.
Η μεγάλη αλλαγή που οραματιστήκαμε στον τρόπο που λειτουργεί το κράτος και οι θεσμοί, διακόπηκε απότομα από την κρίση και τις συνέπειές της.
Τώρα, ο προοδευτικός χώρος μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να συνεχίσει αυτήν την αναγκαία για τη χώρα προσπάθεια, προσαρμοσμένη στις νέες προκλήσεις.

ΟΠ: Στο ΠΑΣΟΚ επικρατεί ένα κλίμα εσωστρέφειας και αντιπαλότητας που «ανάγκασαν» την Φώφη Γεννηματά να πάει σε έκτακτο συνέδριο. Σας προβληματίζει αυτή η εικόνα;

ΓΠ: Δεν μπορώ να μιλήσω για τις εσωτερικές διεργασίες στο ΠΑΣΟΚ. Σε κάθε περίπτωση η αναγέννηση του χώρου, όπως και κάθε γέννα, έχει τον πόνο της.
Για μένα πρωτεύει, μέσα από τις αρχές και τις αξίες μας, να επικεντρωθούμε στην επεξεργασία λύσεων, πραγματικά προοδευτικών και αλληλέγγυων για τον πολίτη.
Ο προοδευτικός χώρος θα ανακάμψει δυναμικά όσο δίνουμε χώρο στην ουσιαστική αυτή συζήτηση.
Γι’ αυτό, σημασία και αξία έχει η ουσιαστική αντιπαράθεση ιδεών γύρω από πολιτικές και προτάσεις. Στο χώρο της κεντροαριστεράς υπάρχουν διαφορές που αφορούν ιδέες και πολιτικές. Υπάρχουν και διαφορές που αφορούν προσωπικούς ανταγωνισμούς και συσχετισμούς δυνάμεων.
Όλα τα διαδικαστικά και οργανωτικά θέματα, που εντείνουν τις άγονες αντιπαραθέσεις μηχανισμών, κάθε άλλο παρά συμβάλλουν στην ενίσχυση του προοδευτικού χώρου.
Ας ξεφύγουμε από αυτά. Όταν κυριάρχησαν, το αποτέλεσμα ήταν τραγικό για τον προοδευτικό χώρο.
Έχουμε τόσα πολλά να κάνουμε και τόσα να αλλάξουμε με γνώμονα τα πραγματικά συμφέροντα του λαού και της χώρας. Ας επικεντρωθούμε σε αυτά.

ΟΠ: Ενώ όμως από τη μια συμβαίνουν αυτά, από την άλλη η κα Γεννηματά, στη συνεδρίαση της Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, έδειξε να επιταχύνει το βηματισμό για τη μετεξέλιξη της Συμπαράταξης σε ένα ενιαίο κόμμα.

ΓΠ: Η Φώφη Γεννηματά δεν είπε τίποτα διαφορετικό ή περισσότερο από όσα έχουν ειπωθεί μέχρι σήμερα. Και μακάρι κάποια στιγμή να βρεθούμε σε ένα σημείο που να έχουμε υπηρετήσει με συνέπεια και να έχουμε φέρει σε πέρας το στρατηγικό στόχο της πολιτικής μας ενότητας. Προφανώς και υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις για τον τρόπο που πρέπει να προχωρήσουμε. Αλλά σε γενικές γραμμές υπάρχει προσέγγιση.
Αν κάτι έχει σημασία, είναι τα πράγματα να γίνουν με τη σωστή σειρά. Θα το πω απλά. Πρώτα πρέπει να ξέρεις τι πιστεύεις και τι θέλεις και εν προκειμένω, τι προτείνεις, ποια πρόταση προοδευτικής διακυβέρνησης καταθέτεις προς τους πολίτες και ακολούθως αναζητάς το πώς θα το πετύχεις.
Όλα πρέπει να υπηρετούν αυτήν την ανάγκη, τους Έλληνες και τη χώρα. Τα άλλα έπονται.
Το γεγονός ότι, αυτή η απλή λογική δεν υπερίσχυσε στις προηγούμενες προσπάθειες, κατέστησε τα εγχειρήματα εκείνα ατελέσφορα.
Ελπίζω και πιστεύω ότι αυτή τη φορά θα μπορέσουμε να τα καταφέρουμε.

ΟΠ: Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει υποστεί μεγάλη φθορά και ότι οι προοδευτικοί ψηφοφόροι που τον ψήφισαν, τον εγκαταλείπουν. Πως εξηγείται το γεγονός ότι η Κεντροαριστερά δεν μπορεί να τους προσεγγίσει, αφήνοντας έτσι περιθώρια και για αυτοδυναμία της ΝΔ;

ΓΠ: Είναι πρόωρο να βγάζουμε συμπεράσματα για τη συμπεριφορά των ψηφοφόρων στις επόμενες εκλογές. Ο χώρος μας έχει μια σταθερά ανοδική τάση, που δείχνει ότι έχει τις προϋποθέσεις να δημιουργήσει εκπλήξεις. Το κάλεσμά μας δεν είναι ψηφοθηρικό.

Το κάλεσμα είναι για συμμετοχή σε μια κοινή πορεία όπου όλοι θα συνδιαμορφώσουν τη νέα πλατφόρμα πολιτικής για τη χώρα.
Το Εθνικό μας Σχέδιο.
Πάντα βασισμένο στις αρχές και τις αξίες που πρεσβεύουμε. Και με σεβασμό στις δημιουργικές απόψεις όλων όσων θέλουν να συμβάλουν.
Το κάλεσμα είναι για τη συγκρότηση μιας ισχυρής συμμαχίας κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που θα μπορεί να προωθήσει την εναλλακτική προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης της χώρας απέναντι στη συντηρητική. Μια ισχυρή προοδευτική συμμαχία που θα μπορεί να επιβάλει τη συνεννόηση των πολιτικών και παραγωγικών δυνάμεων, από την οποία και έχει ανάγκη ο τόπος.
Έτσι, θα αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά την απογοήτευση απέναντι στην πολιτική. Αυτή η απογοήτευση οδηγεί σε μια μοιρολατρεία για το μέλλον της χώρας. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Η ανύψωση ή η καταβαράθρωση της χώρας εξαρτάται από τη συμμετοχή τελικά των Ελλήνων – εντός και εκτός της χώρας, στην κοινή προσπάθεια.
Και αυτό διαφέρει ριζικά από την πολιτική αντίληψη που καλλιεργήθηκε τα τελευταία χρόνια. Ότι δηλαδή, θα βρούμε ένα νέο σωτήρα, μια μαγική λύση, κάτι που τελικά οδηγεί στο λαϊκισμό, τον αυταρχισμό, και τον δήθεν πατριωτισμό. Πατριωτικό είναι το αληθές, και μαζί, η ουσιαστική συμμετοχή όλων μας και η συμβολή μας στην αναζήτηση αποτελεσματικών λύσεων σε πραγματικά προβλήματα.
Πολλοί ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ νόμισαν ότι υπήρχε μια μαγική συνταγή που θα μπορούσε να εξαφανίσει τις συνέπειες της κρίσης. Στην πορεία ανακάλυψαν ότι αυτό δεν ειναι εφικτό. Ότι δεν υπάρχει από μηχανής Θεός. Άλλοι πίστεψαν ότι με το ΣΥΡΙΖΑ, σε πολλά ζητήματα θα υπερισχύσουν οι αξίες της αριστεράς. Στην πορεία διαπίστωσαν μια διολίσθηση σε λογικές και πολιτικές περισσότερο ΑΝΕΛ παρά ΣΥΡΙΖΑ, περισσότερο δεξιάς πελατειακής αντίληψης, που ενισχύει τους κρατούντες και όχι τον πολίτη.
Πολλοί οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ είδαν τι σημαίνει «εναλλακτική» αλήθεια, πολύ πριν την εποχή Τραμπ.
Από την άλλη, η Νέα Δημοκρατία διέψευσε τις ελπίδες όσων ήθελαν να μετεξελιχθεί σε ένα κεντροδεξιό σύγχρονο κόμμα.
Με αυτά τα δεδομένα, υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις ο προοδευτικός χώρος να αποκτήσει ένα νέο δυναμισμό, και ελπίζω όχι μόνο επειδή οι άλλες επιλογές είναι κακές αλλά επειδή οι προτάσεις που έχουμε είναι καλύτερες.

ΟΠ: Οι εξεταστικές επιτροπές βγάζουν εκτός διερεύνησης τη διακυβέρνηση της χώρας από τη ΝΔ, θεωρείτε ότι υπάρχει δίαυλος επικοινωνίας ΣΥΡΙΖΑ- Καραμανλή;

ΓΠ: Μα σκόπιμα διαστεβλώνεται η ιστορική αλήθεια. Βολεύει φαίνεται και τις δύο πλευρές να ξεχάσουμε τις ευθύνες της διακυβέρνησης Καραμανλή στην αποδυνάμωση της χώρας, στη δημιουργία των προϋποθέσεων που έκαναν την Ελλάδα αδύναμο κρίκο της Ευρώπης, όταν ξέσπασε η κρίση. Αυτή η αντίληψη έχει οπαδούς πέρα από τη Νέα Δημοκρατία και στην κυβέρνηση ΑΝΕΛ- ΣΥΡΙΖΑ. Και υπάρχει λόγος γι’ αυτό. Γιατί; Γιατί έτσι, έμφαση δίνεται στις συνέπειες της κρίσης και όχι στις αιτίες που την προκάλεσαν. Με αυτόν τον τρόπο, η δεξιά και οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, επιχειρούν να συμπιέσουν τον προοδευτικό χώρο, αλλά και να δικαιολογήσουν την αντιμνημονιακή ρητορεία τους, με την οποία δημαγωγούσαν την πρώτη περίοδο της κρίσης. Κάτι που και τώρα συνεχίζουν, προκειμένου να αποσιωπήσουν τις δικές τους ευθύνες σε σχέση με τις δικές τους επιλογές.
Έτσι όμως, το κακό γίνεται διπλό. Από τη μια χάνεται η αλήθεια και από την άλλη, όσοι υπηρετούν αυτή την αντίληψη, δεν έχουν τη δυνατότητα να συμβάλουν στην αντιμετώπιση των πραγματικών αιτιών της κρίσης.
Το αποτέλεσμα, λοιπόν, είναι κακό για τους Έλληνες και τη χώρα, καθώς και οι δύο αυτές πολιτικές δυνάμεις παραμένουν μέρος του προβλήματος, όχι της λύσης του – σε μια κρίσιμη περίοδο που η χώρα έχει ανάγκη τη συνεννόηση όλων των πολιτικών και παραγωγικών δυνάμεων και μάλιστα, με όρους αλήθειας όσον αφορά τουλάχιστον την προσέγγιση και επίλυση του ελληνικού προβλήματος.
Και δεν χρειάζεται να ακούσετε μόνο εμάς για τις πραγματικές ευθύνες, διαβάστε την Έκθεση της Ευρωβουλής ή για τις πραγματικές αιτίες της κρίσης, διαβάστε την Έκθεση GRECO του 2015. Το αναφέρω γιατί, αν δεν αναδείξουμε τις πραγματικές αιτίες της κρίσης, δεν θα δώσουμε ουσιαστική λύση.

ΟΠ: Η Βουλή καλείται τις επόμενες ημέρες να ψηφίσει τη συμφωνία με τους δανειστές. Η κυβέρνηση τη χαρακτηρίζει «ισορροπημένη» και προτάσσει τα λεγόμενα αντίμετρα. Η αντιπολίτευση θα την καταψηφίσει στο σύνολό της. Ορθώς πράττει;

ΓΠ: Η κυβέρνηση είχε πολλές ευκαιρίες να λειτουργήσει συναινετικά σχετικά με τη στρατηγική και τις συμφωνίες που γίνονται με τους δανειστές. Ξεκινώντας από τότε που ήταν αντιπολίτευση. Δεν χρειάζεται να υπενθυμίσω τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ όσο και της Νέας Δημοκρατιάς την εποχή της πρώτης δανειακής σύμβασης. Είναι κάτι που προσωπικά, κυριολεκτικά έζησα στο πετσί μου και πλήρωσα ακριβά όταν επέλεξα να προτάξω το εθνικό συμφέρον και να αναλάβω τις ευθύνες μου.
Τώρα πληρώνει ο Ελληνικός λαός πολλά περισσότερα λόγω της μικροκομματικής και θα έλεγα μη πατριωτικής πολιτικής της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ.
Όμως, μετά από αυτή τη στάση και την έλλειψη οποιασδήποτε ουσιαστικής ενημέρωσης και συνεργασίας με την αντιπολίτευση για τα μέτρα αυτά, είναι ώρα πρώτα οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να αναλάβουν τις δικές τους ευθύνες.
Είναι απαράδεκτο η χώρα να έχει εγκλωβιστεί σε ατελείωτα μνημόνια ως αποτέλεσμα αδιέξοδων επιλογών.
Η χώρα πρέπει και μπορεί να ανακάμψει.
Αλλά μέσω αυτής της βαριάς συμφωνίας, ακόμη και αν οι αγορές αντιδράσουν κάπως καλύτερα και η χώρα πάρει μια ανάσα μετά από δύο χαμένα χρόνια, που οι πολίτες τα πλήρωσαν με τεράστιο κόστος, ουσιαστική διέξοδος για την Ελληνική κοινωνία δεν θα έχει δημιουργηθεί.
Θα μπορέσει κανείς να δώσει πίσω στους Έλληνες όσα έχασαν αυτά τα δύο χρόνια χωρίς να υπάρχει λόγος; Φοβάμαι πως όχι – και η ευθύνη βαραίνει τόσο τη σημερινή κυβέρνηση όσο και τη ΝΔ.

ΟΠ: Τι τελικά φταίει και η Ελλάδα παραπαίει και μετά από θυσίες τόσων ετών δεν βγαίνουμε από τη δίνη της κρίσης;

ΓΠ: Από την αρχή της οικονομικής κρίσης τόνιζα ότι δεν θα μπορέσουμε να ανακάμψουμε αν όλη η έμφαση δίνεται στις οριζόντιες περικοπές κι όχι στις μεταρρυθμίσεις. Και τι είδους μεταρρυθμίσεις; Αυτές που χτυπούν την σπατάλη και τη διαφθορά μέσα από την καλύτερη διακυβέρνηση. Ένα χτυπητό παράδειγμα είναι αυτό που πετύχαμε με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση. Κερδίζουμε περίπου 3 δις τον χρόνο. Όσο δηλαδή ένας ολόκληρος ΕΝΦΙΑ. Αυτές τις μεταρρυθμίσεις έπρεπε ως χώρα να συνεχίσουμε αντί να επιβαρύνουμε τον Έλληνα πολίτη με νέους φόρους και περικοπές για να συντηρηθεί ένα παρασιτικό και πελατειακό σύστημα, που βολεύει τους λίγους και ισχυρούς.
Σκεφτείτε, αν αυτές οι αλλαγές είχαν συνεχιστεί αντί να σταματήσουν μετά από δύο χρόνια, δηλαδή το 2011, πόσο διαφορετικά και πολύ καλύτερα θα ήταν τα πράγματα.
Το πρόβλημα της χώρας ήταν και είναι πρωτίστως πολιτικό, είναι πρόβλημα Δημοκρατίας και λειτουργίας των θεσμών. Το ότι βρεθήκαμε ο αδύναμος κρίκος την εποχή που η παγκόσμια οικονομική κρίση έπληξε την Ευρώπη, ήταν αποτέλεσμα αυτού του προβλήματος. Αυτό το έλλειμμα Δημοκρατίας, είναι που επέτρεψε στην τότε κυβέρνηση της δεξιάς να υπερδιπλασιάσει το χρέος και να αφήσει την τελευταία μόνο χρονιά, το 2009, ένα τεράστιο έλλειμμα.
Η μάχη επομένως, εκεί πρέπει να επικεντρωθεί. Στην αλλαγή ενός πολιτικο-οικονομικού συστήματος που παράγει αντί να λύνει προβλήματα και κρατά σε ομηρία τους πολίτες και τη χώρα. Οι υγιείς παραγωγικές και δημιουργικές δυνάμεις του τόπου δεν μπορούν να αναπνεύσουν.
Για να βγούμε από τη δίνη της κρίσης χρειάζεται να γίνουν πολλά πράγματα παράλληλα. Χρειάζεται καταρχήν ένα συνολικό σχέδιο ανάπτυξης για τη χώρα. Χρειάζεται να προχωρήσουν άμεσα προοδευτικές, δομικές μεταρρυθμίσεις. Χρειάζεται να καταπολεμηθεί η γραφειοκρατία, η πελατειακή νοοτροπία, ώστε να προσελκύσουμε επενδύσεις. Όπως ανέφερα και πριν, η κυβέρνηση με την πολιτική που επέλεξε μας έκανε να χάσουμε πολύτιμο χρόνο και χρήμα. Οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, από την άλλη πλευρά, λόγω της συντηρητικής πλειοψηφίας στα κέντρα λήψης αποφάσεων της ΕΕ, επέλεξαν το δρόμο της λιτότητας χωρίς αναπτυξιακή λογική.
Όμως, πρέπει να παλέψουμε.
Κρίσιμο είναι να αλλάξουμε την παραγωγική μας δομή ώστε να αξιοποιήσουμε τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα.
Την ανανεώσιμη ενέργεια, την ποιοτική αγροτική παραγωγή και μεσογειακή/κρητική διατροφή, τις ιχθυοκαλλιέργειες, την ερευνα και την καινοτομία, τον εφοπλισμό, την αναμόρφωση της παιδείας και της υγείας, ώστε να παρέχουμε σωστές υπηρεσίες όχι μόνο στους Έλληνες αλλά και να κερδίσουμε όπως και πολλές άλλες χώρες από την προσφορά υπηρεσιών σε αυτούς τους τομείς στην παγκόσμια αγορά. Δείτε τι έκανε η Κύπρος στον τομέα της παιδείας, όπου πια έχει δεκάδες χιλιάδες μη Κύπριους φοιτητές να φοιτούν επί πληρωμή στα δικά τους ιδρύματα.
Και τελικά, πρέπει να αξιοποιήσουμε και τα ελληνικά μυαλά εντός και εκτός Ελλάδας. Αυτό σημαίνει σύστημα αξιοκρατικό, επιχειρησιακά έξυπνο στον δημόσιο τομέα.

ΟΠ: Εδώ και χρόνια παρατηρείται αυτό το ιδιαίτερα ανησυχητικό φαινόμενο, το φαινόμενο «braindrain» ή αλλιώς φυγή μυαλών. Χιλιάδες άνθρωποι με ιδιαίτερα υψηλά προσόντα, που έχασαν την εργασία τους εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, μεταναστεύουν στο εξωτερικό. Μπορεί να γίνει κάτι για την ανάσχεση αυτού του φαινομένου;

ΓΠ: Όταν η αντίληψη που επικρατούσε για την εργασία ήταν να βρει ο νέος θέση στο δημόσιο, αλλά το δημόσιο το συντηρούσε ο ιδιωτικός τομέας και τα δάνεια, κάποια στιγμή το μοντέλο αυτό θα κατέρρεε.
Σύμφωνα με μια ανάλυση που δημοσιεύθηκε πρόσφατα, πρώτος λόγος για τη μετανάστευση είναι η αναξιοκρατία και διαφθορά. Δηλαδή, η έλλειψη σιγουριάς και προοπτικής. Πώς να μη φύγουν οι νέοι όταν δεν υπάρχει προοπτική εξέλιξης; Όταν δεν υπάρχει αξιοκρατία; Όταν υπάρχει υπερφορολόγηση που έχει τσακίσει πολλά επαγγέλματα; Είδαμε τι έγινε τελευταία με τους ελεύθερους επαγγελματίες και όσους έχουν ατομικές ή μικρές επιχειρήσεις.
Όμως, εάν η Ελλάδα αρχίσει να αλλάζει, θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την επιστροφή πολλών από τους νέους που ξενιτεύτηκαν.
Αυτοί θα αποτελέσουν μια δυναμική μαγιά για μια σε βάθος αλλαγή του παραγωγικού ιστού. Αλλά θα εναι πολύτιμοι και στο δημόσιο έχοντας αποκτήσει τεράστια εμπειρία στο εξωτερικό. Αρκεί να αξιοποιηθεί πραγματικά η εμπειρία τους. Δηλαδή, να μην βρουν εμπόδια και προσκόμματα από κατεστημένα που δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα.
Στόχος μας πρέπει να είναι, όσοι έφυγαν με την κρίση να γυρίσουν πίσω. Τους έχουμε ανάγκη. Και αυτό μπορεί να γίνει αν τους δώσουμε κίνητρα. Αν προωθηθεί η καινοτομία. Αν οι τράπεζες μπορέσουν να στηρίξουν πάλι την επιχειρηματικότητα. Αν δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας και δυνατότητες εξέλιξης. Γι’ αυτό είπα και πριν ότι χρειάζονται πολλές παράλληλες πρωτοβουλίες, χρειάζεται σχέδιο.

ΟΠ: Βρεθήκατε στο Πεκίνο, προσκεκλημένος της κυβέρνησης για να συμμετάσχετε ως πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς στο Διεθνές Συνέδριο «Μια ζώνη, ένας Δρόμος». Πώς βλέπετε το ρόλο της Κίνας στο παγκόσμιο ανταγωνισμό και ειδικότερα πώς εκτιμάτε να εξελίσσονται οι εμπορικές σχέσεις της Κίνας με την Ελλάδα;

ΓΠ: Η Κίνα παίζει έναν όλο και πιο σημαντικό ρόλο στην παγκόσμια οικονομία. Είναι σημαντικό λοιπόν, σε μια εποχή εσωστρέφειας και απομονωτισμού, το ότι προωθεί ένα σχέδιο εξωστρεφές, το «μια Ζώνη, ένας Δρόμος»(OBOR), εμπνευσμένο από τον ιστορικό Δρόμο του Μεταξιού. Το σχέδιο αυτό για να πετύχει, χρειάζεται τη σύμπραξη πολλών χωρών, διεθνών οργανισμών, της τοπικής αυτοδιοίκησης, μη κυβερνητικών φορέων, αλλά και την ενεργό συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών.
Μέσα από την υλοποίησή του έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει τεράστιες αναπτυξιακές προοπτικές αλλά και να προωθήσει την ειρήνη μέσα από την αλληλοεξάρτηση και τη συνεργασία των λαών. Αξίζει να σημειωθεί, ότι η κινεζική ηγεσία υποστηρίζει ότι θα είναι ένα σχέδιο βασισμένο στη βιώσιμη ανάπτυξη, το σεβασμό του περιβάλλοντας και τη χρήση της τεχνολογίας στην υπηρεσία του ανθρώπου.
Η Σοσιαλιστική Διεθνής, τα τελευταία χρόνια έχει ξεκινήσει έναν υψηλού επιπέδου διάλογο με το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας για σημαντικά θέματα, όπως η καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και η πορεία της παγκόσμιας οικονομίας και συμφωνήσαμε να τον συνεχίσουμε.
Στις συνομιλίες μου στο Πεκίνο, αναφερθήκαμε και στο πώς η Ελλάδα, με κέντρο τον Πειραιά μπορεί να αποτελέσει έναν σημαντικό κόμβο της πρωτοβουλίας αυτής. Αρκεί να αξιοποιήσουμε σωστά τις ευκαιρίες που ανοίγονται. Με την Κίνα μπορούμε να συνεργαστούμε στενά στον τουρισμό, τη ναυτιλία, τον χρηματοπιστωτικό τομέα, την έρευνα και την καινοτομία. Είμαστε σε καλό δρόμο, είναι μια στρατηγική σχέση που πρέπει να χτίσουμε σταθερά, με σχέδιο και συνέπεια.

. Η έγκαιρη εκδήλωση συμμετοχής στις Εργασίες της 3ης ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ, με τη συμπλήρωση της ΕΙΔΙΚΗΣ ΦΟΡΜΑΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ είναι ιδιαίτερα σημαντική καθώς θα συμβάλλει ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΑ στη γενικότερη προετοιμασία και εξεύρεση της αναγκαίας υποδομής που θα απαιτηθεί για την πραγματοποίηση της ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ (αίθουσα, υλικοτεχνική υποδομή κ.λπ.).

Υπενθυμίζεται ότι,
Δικαίωμα συμμετοχής στη ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ έχουν όλα τα ΜΕΛΗ του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ.
Προϋπόθεση για τη συμμετοχή τους είναι η συμπλήρωση της ΕΙΔΙΚΗΣ ΦΟΡΜΑΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ.

ΦΟΡΜΑ ΕΓΓΡΑΦΗΣ

Ο πρόεδρος του ΚΙΔΗΣΟ, Γιώργος Παπανδρέου, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα “Μακεδονία” διατύπωσε την πρότασή του για τη χώρα και τον προοδευτικό χώρο, ενώ μίλησε και για το πολυνομοσχέδιο, τη διαπραγμάτευση, για το τι θα άλλαζε εάν μπορούσε να γυρίσει τον χρόνο πίσω και για το τι θα κάνει στις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν διεξαχθούν.

Αναλυτικά η συνέντευξη:

-Με την ψήφιση του τελευταίου πολυνομοσχεδίου φαίνεται να κλείνει ένας πρώτος κύκλος διακυβέρνησης από ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Πώς κρίνετε αυτούς τους τελευταίους 16 μήνες;

“Όπως τους κρίνει όλος ο κόσμος: “ό,τι να ’ναι”. Ζήσαμε απίθανες καταστάσεις και πολύ φοβάμαι ότι δεν τα έχουμε δει όλα. Το τραγικότερο είναι ότι δεν αλλάζει και τίποτα, μόνο οι ρόλοι στον θίασο. Είναι να γελάει κανείς, και να γελάει πικρά, βλέποντας τον ΣΥΡΙΖΑ να ομνύει πλέον υπέρ του προγράμματος και τη ΝΔ να ανεβαίνει πάλι σε αντιμνημονιακά κεραμίδια. Αυτοί οι δύο, που με τη στάση τους από το 2010 στοίχισαν στη χώρα άλλα δύο χειρότερα μνημόνια, τώρα τσακώνονται ποιος είναι ο πιο υπεύθυνος και λιγότερο λαϊκιστής. Τι ζούμε…
Αν μας είχαν στηρίξει στοιχειωδώς το 2010, όπως έγινε σε όλες τις χώρες που μπήκαν σε πρόγραμμα μετά από εμάς και βγήκαν πριν από εμάς, η Ελλάδα από το 2014 θα ήταν εκτός κρίσης και μνημονίων. Αλλά, όλοι και όλα για την καρέκλα: δεξιά είχαμε τα Ζάππεια, αριστερά τις αυταπάτες και στη μέση μια κυβέρνηση που πετροβολούσαν όλοι. Και όταν έγιναν αυτοί κυβέρνηση, όχι μόνο ξέχασαν όλοι τους όσα έλεγαν, αλλά αποδεικνύονται τελείως άβουλοι να αλλάξουν το οτιδήποτε προς το καλύτερο. Όταν όμως ως αντιπολίτευση το μόνο που ξέρεις είναι να δημαγωγείς και να ισοπεδώνεις, πώς να δημιουργήσεις ως κυβέρνηση;”.

-Η κατάληξη της πολύμηνης διαπραγμάτευσης από την παρούσα κυβέρνηση θεωρείτε ότι δικαιώνει τις δικές σας επιλογές στη διαχείριση της κρίσης;

“Όχι, δεν αισθάνομαι δικαιωμένος. Βαθύτατα προβληματισμένος και οργισμένος αισθάνομαι, όπως όλοι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες. Γιατί να πληρώνουμε αυτό το τεράστιο κόστος σήμερα; Κανονικά η χώρα έπρεπε εδώ και δύο χρόνια να είναι εκτός κρίσης και μνημονίων και ακόμα βολοδέρνουμε. Ρωτήστε τι έφταιξε τους κυρίους Σαμαρά, Βενιζέλο και Τσίπρα. Γιατί ενώ μέσα σε δύο χρόνια, 2010-2011, κάναμε -η κυβέρνησή μου- το 90% της δημοσιονομικής προσαρμογής, τέσσερα χρόνια τώρα δεν κάνουν τα αυτονόητα.

Και γιατί, το κυριότερο και το πιο εξοργιστικό, από το 2011 δεν αλλάζει τίποτα. Έχετε παρατηρήσει ότι τα τελευταία τέσσερα και πλέον χρόνια συζητάμε για τα πάντα εκτός από το πώς θα αλλάξουμε τη λειτουργία του κράτους και της οικονομίας μας, μπας και καταφέρουμε να παραγάγουμε πλούτο και να σταθούμε στα πόδια μας;”.

-Πιστεύετε, συνεπώς, ότι υπήρξε οπισθοδρόμηση…

“Είναι φοβερό, αλλά από το 2012 το μόνο που βλέπουμε είναι μια συστηματική προσπάθεια να ξεχειλώσουν οι μεταρρυθμίσεις της περιόδου 2010-2011 που έσπαγαν αυγά: Πώς θα ξεχειλώσουμε την απαγόρευση συμμετοχής σε offshore. Πώς θα ξεχειλώσουμε τη “Διαύγεια” να περνάνε κάποιες δαπάνες στο ντούκου. Πώς θα ξεχειλώσουμε τον “Καλλικράτη” να φτιάξουμε μερικούς δήμους ακόμα. Με αυτά ασχολούνται οι σημερινοί. Αλλά δεν είναι οι πρώτοι διδάξαντες, να είμαστε δίκαιοι. Εδώ το πρώτο πρώτο μέλημα Σαμαρά – Βενιζέλου ήταν το ξεχείλωμα της μεταρρύθμισής μας στα πανεπιστήμια. Και μετά η αντικατάσταση του opengov από το ποδοσφαιρικό 4-2-1. Δεν είναι “όμορφο” που οι ίδιοι οι οποίοι κατηγορούσαν τις αδυναμίες του αξιοκρατικού opengov διόριζαν μετά με το κομματικό σύστημα 4-2-1;

Μπορεί λοιπόν ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ να σπάνε αλλεπάλληλα ρεκόρ στο πρωτάθλημα κυβίστησης, δικαιώνοντας βασικές επιλογές μας που οι ίδιοι έβριζαν το 2010, αλλά εγώ δικαιωμένος δεν αισθάνομαι καθόλου. Θα αισθανόμουν, αν συνεχίζονταν οι μεταρρυθμίσεις, αν άλλαζε η χώρα και αν είχαμε περάσει τον κάβο”.

-Κρίνοντας από χρονική απόσταση τα γεγονότα, υπάρχει κάτι που θα αλλάζατε στην πολιτική σας κατά την κρίσιμη διετία 2010-2011;

“Πολλά θα άλλαζα – εξάλλου όλοι είμαστε υπέροχοι μετά Χριστόν προφήτες. Όχι όμως τις βασικές επιλογές μου. Πολύ θα ήθελα να είχε γίνει τότε το δημοψήφισμα. Έχω ήσυχη τη συνείδησή μου, κ. Ηλιάδη, υπηρέτησα το εθνικό συμφέρον χωρίς να υπολογίσω οποιοδήποτε προσωπικό ή κομματικό κόστος. Άνθρωπος είμαι, καθένας κάνει λάθη, αλλά δεν λιποτάχτησα όπως άλλοι και έπεσα στη φωτιά, με την αντιπολίτευση να μου κόβει το νερό στη μάνικα”.

-Όσον αφορά την τακτική που ακολουθήσατε; Για παράδειγμα, δεν θα ήταν προτιμότερη η έγκριση του πρώτου μνημονίου με αυξημένη πλειοψηφία ή η προσφυγή σε εκλογές, ταυτόχρονα με τις αυτοδιοικητικές;

“Γιατί μόνο αυξημένη πλειοψηφία; Απόλυτη πλειοψηφία ήθελα! Και οι 300 να στηρίξουν. Πατριωτικά! Υπήρχαν 300; Υπήρχαν 200; Υπήρχαν 180; Εδώ ακόμα και στην Κοινοβουλευτική μας Ομάδα των 160 είχαμε απώλειες. Μίλησα με τον κ. Σαμαρά, του ζήτησα να στηρίξει, εισέπραξα άρνηση. Και από τη στιγμή που ουδείς, ουδείς κύριε Ηλιάδη, ακόμη κι αυτοί που έκαναν μετά αυτό το θέμα καραμέλα, μπορούσε τότε με το χέρι στη φωτιά να μου εγγυηθεί ότι υπήρχαν τουλάχιστον 180 ψήφοι, εγώ τη χώρα στα ζάρια δεν θα την έπαιζα ποτέ. Γιατί αν το πρόγραμμα δεν ψηφιζόταν στις 5 Μαΐου, στις 19 Μαΐου η χώρα χρεοκοπούσε, και θα χρεοκοπούσε πολύ βίαια. Και τότε εγώ τι θα έλεγα; Ότι φταίει ο κύριος Σαμαράς; Θα ήταν υπεύθυνο εκ μέρους μου ως έλληνας πρωθυπουργός; Προδοσία της εμπιστοσύνης του λαού θα ήταν. Μπορεί λοιπόν τα μικροκομματικά παιχνίδια να με βόλευαν πολιτικά, αλλά από τη στιγμή που έθεταν σε κίνδυνο την πατρίδα, ούτε που τα σκέφτηκα. Έτσι σκέφτονται άλλοι, για αυτό και τα συζητάνε.

Όσο για το Νοέμβριο του 2010, θυμάστε ότι είχα βγει σε διακαναλική συνέντευξη και είχα πει πως αν οι πολίτες μάς αποδοκίμαζαν στις αυτοδιοικητικές, τότε η μόνη λύση θα ήταν εθνικές εκλογές. Το τι είχα ακούσει τότε, για το πόσο ανεύθυνο είναι να απειλώ με εκλογές την ώρα που το πρόγραμμα πήγαινε μια χαρά, δεν περιγράφεται. Τώρα κατηγορούμαι ότι δεν έκανα εκλογές. Πολλοί αντί να λένε αλήθειες λένε αυτό που τους βολεύει”.

-Στις τελευταίες ψηφοφορίες η αντιπολίτευση προσήλθε με θέση “όχι σε όλα”. Από τα μέτρα τα οποία ψηφίστηκαν μέσα στον Μάιο, το ασφαλιστικό, το φορολογικό και το πολυνομοσχέδιο, υπάρχουν κάποια τα οποία θεωρείτε ότι έπρεπε να υπερψηφιστούν; Ότι είναι μεταρρυθμίσεις τις οποίες έχει ανάγκη η χώρα;

“Το κακό ξέρετε ποιο είναι; Προσθέτουμε κάθε φορά μερικές χιλιάδες σελίδες ακόμα νομοθεσίας. Να ελέγξουμε τα κακώς κείμενα με μεγαλύτερη γραφειοκρατία. Κάθε μας παθογένεια είναι γόρδιος δεσμός: η λύση της απαιτεί κόψιμο με σπαθί. Στην καρδιά του προβλήματος. Γι’ αυτό χρειάζεται να σκεφτούμε έξω από τα συνηθισμένα, έξω από το συνηθισμένο πλαίσιο, έξω από τα κατεστημένα, μακριά από πολυδαίδαλες και κοστοβόρες γραφειοκρατικές λύσεις.

Όπως κάναμε με τον “Καλλικράτη”, με τη “Διαύγεια”, με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, τις ηλεκτρονικές προμήθειες, το opengov, τον νόμο για τα πανεπιστήμια, το άνοιγμα στην πράσινη ενέργεια κ.ο.κ. Δεν λέω ότι τα κάναμε όλα και ότι τα κάναμε σωστά. Όχι. Αλλά τέτοιες λύσεις θέλει ο τόπος, απλές και τόσο ρηξικέλευθες. Αλλιώς, ό,τι και να ψηφίζει η εκάστοτε πλειοψηφία, θα βουλιάζουμε στη μιζέρια, στα ίδια και τα ίδια”.

-Μετά το κλείσιμο της αξιολόγησης θεωρείτε ότι η χώρα θα αλλάξει σελίδα, όπως υποστηρίζει ο Πρωθυπουργός;

“Μακάρι. Μπορεί να επικρατήσει προσωρινά μια αίσθηση ανακούφισης. Αλλά φοβάμαι ότι θα σπαταληθεί πολύ γρήγορα από την ύφεση που θα συνεχίσει να είναι παρούσα και θα δρα παραλυτικά στην πραγματική οικονομία, ανακυκλώνοντας παράλληλα την αυξανόμενη φτώχεια. Ιδιαίτερα αν δεν υπάρξει ένα σοβαρό εθνικό σχέδιο θεσμικής και παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, που θα προσελκύσει επενδύσεις.

Με μια κουβέντα, αν η χώρα δεν κόψει με σπαθί τον γόρδιο δεσμό των προβλημάτων της και δεν αλλάξει οριστικά, δεν θα βγει οριστικά από την κρίση ούτε από την εξάρτηση από δάνειες δυνάμεις”.

-Γίνεται πολύς λόγος για τη ρύθμιση του χρέους. Από πολλούς θεωρείται προϋπόθεση για την οικονομική ανάκαμψη. Ωστόσο και το 2012 έγινε περικοπή χρέους και μάλιστα γενναία, αλλά η οικονομία πήγε χειρότερα. Ποια είναι η γνώμη σας επ’ αυτού;

“Το 2011 πετύχαμε με σκληρή διαπραγμάτευση τη μεγαλύτερη περικοπή χρέους που έγινε ποτέ. Και υπήρξε και δέσμευση από τους εταίρους μας για περαιτέρω διευθέτηση του χρέους. Όμως το ζήτημα του χρέους από μόνο του, ακόμη και αν είχαμε ήδη πετύχει ακόμη μεγαλύτερη μείωση, δεν οδηγεί σε λύση του προβλήματος που αντιμετωπίζει η χώρα.

Το οικονομικό πρόβλημα της χώρας δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου. Αν κάτι μπορεί να οδηγήσει σε λύση, δεν είναι παρά το ξερίζωμα του πελατειακού κράτους. Που τελικά παράγει νέα βάρη και χρέη.

Τώρα, το γιατί η χώρα πήγε χειρότερα μετά το 2011, ρωτήστε τους κυρίους Σαμαρά και Τσίπρα. Και μαζί με αυτούς ρωτήστε και τους ηγέτες της Ευρώπης, γιατί έπρεπε να έρθει ο Ντράγκι το 2012 για να καταλάβουν ότι η ανασφάλεια σκοτώνει κάθε προοπτική ανάκαμψης.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, η ελάφρυνση του βάρους του χρέους από τους εταίρους μας θεωρείται ακόμη και από το ΔΝΤ ο κρίσιμος παράγοντας για να διαμορφωθεί το κατάλληλο περιβάλλον, το οποίο θα προσφέρει το οξυγόνο που χρειάζεται η οικονομία”.

-Ποιος κατά τη γνώμη σας είναι ο οδικός χάρτης που μπορεί να βγάλει τη χώρα από την παρατεταμένη κρίση;

“Το πρώτο που χρειάζεται είναι η κατανόηση του πραγματικού προβλήματος που αντιμετωπίζει η χώρα. Πρόβλημα που δεν αναγνωρίζεται, δεν λύνεται. Εδώ ακόμη ο κύριος Τσίπρας θεωρεί στις ομιλίες του ότι το πρόβλημα της χώρας ήταν το μνημόνιο του 2010 και όχι η πελατειακή ασυδοσία μέχρι το 2009, που ανάγκασε τη χώρα να χρειάζεται μνημόνιο. Πού θα πάει, θα του διαλυθεί κι αυτή η αυταπάτη…

Το δεύτερο που χρειάζεται είναι ένα εθνικό σχέδιο, ένα εθνικό συμβόλαιο, που να αντιμετωπίζει και να απαντά στα πραγματικά προβλήματα. Ένα σχέδιο δικό μας, που να γίνει κτήμα του ελληνικού λαού. Αυτό το σχέδιο πρέπει να αντιμετωπίζει ουσιαστικά και ριζικά τις αιτίες της κρίσης. Χρειαζόμαστε με λύσεις-σπαθί κόψιμο του γόρδιου δεσμού στην απονομή δικαιοσύνης, στην παραγωγή πλούτου, στο φορολογικό σύστημα, στο ασφαλιστικό σύστημα και τέλος στη λειτουργία του τρίπτυχου δημόσιο – θεσμοί – πολιτικό σύστημα. Οι παθογένειες σε αυτούς τους πέντε τομείς δημιούργησαν την κρίση, εκεί χρειαζόμαστε λύσεις.

Γυρίζοντας τον κόσμο, ξέρω καλά ότι μπορούμε να φέρουμε επενδύσεις και ανάπτυξη, αρκεί να αξιοποιηθούν τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα, να λειτουργεί ένα κράτος με δικαιοσύνη, διαφάνεια και χωρίς γραφειοκρατία.

Το τρίτο είναι η συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων και των παραγωγικών δυνάμεων. Ένα εθνικό μορατόριουμ σοβαρότητας μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων. Όχι άλλη μιζέρια και στείρο μικροκομματικό παιχνίδι. Σε βάθος αλλαγές, κανείς δεν μπορεί να τις κάνει μόνος του. Επίσης, απαιτείται διαβούλευση και με τις παραγωγικές δυνάμεις του τόπου, για την επίτευξη του κοινού σκοπού.

Και μαζί, μια προσπάθεια για να μπορέσουμε να διαπραγματευτούμε με καλύτερους όρους με τους εταίρους μας τις προβλέψεις του μνημονίου.

Όμως υπάρχει κάτι ακόμη σημαντικό. Η χειρότερη συνέπεια της κρίσης είναι ότι διαμορφώνει ψυχολογία ήττας, υποταγής στο μοιραίο, μια κουλτούρα του ανέφικτου για κάτι καλύτερο. Δεν θα σταματήσω ούτε στιγμή να παλεύω απέναντι στη μιζέρια. Δεν θα σταματήσω ούτε στιγμή να αγωνίζομαι ενάντια στην παραίτηση. Δεν θα σταματήσω ούτε στιγμή να πιστεύω στις δυνατότητες του τόπου μας, του λαού μας”.

-Εδώ και περίπου μία διετία έχουν καταβληθεί διάφορες προσπάθειες για την ανασυγκρότηση της κεντροαριστεράς. Πότε με την “Ελιά”, πότε με τη “Δημοκρατική Συμπαράταξη”. Καμία δεν έχει πετύχει. Πού το αποδίδετε;

“Όσες προσπάθειες και να γίνουν, αν δεν υπάρχει σαφές πολιτικό πλαίσιο και αρχές, θα αποτυγχάνουν. Οι πάσης φύσεως τεχνητές συγκλίσεις δεν δίνουν απαντήσεις. Έργο των προοδευτικών δυνάμεων δεν είναι να μοιράζουν καρέκλες και να διευθετούν προσωπικές επιδιώξεις. Έργο τους είναι να ανταποκριθούν στις πραγματικές ανάγκες των Ελλήνων και της χώρας.

Ευθύνη μας είναι να ενώσουμε από τη βάση τους προβληματισμένους προοδευτικούς πολίτες, αλλά και σε βάση αρχών και αξιών, όχι με συγκυριακές συμφωνίες κορυφής.

Εξάλλου, η πολυδιάσπαση του χώρου, ως απότοκο της κρίσης, δεν ήρθε για λόγους ήσσονος σημασίας. Δεν είναι κάποια προσωπικά καπρίτσια που οδήγησαν σ’ αυτό το αποτέλεσμα. Υπήρξε και υπάρχει διαφορετική προσέγγιση, διαφορετικές απόψεις και για το πώς οδηγηθήκαμε στην κρίση και για το πώς θα βγούμε από αυτήν και για το πώς θα οικοδομήσουμε μια βιώσιμη πορεία για τη χώρα.

Ας μην ξεχνάτε ότι κάποιοι ζήτησαν συγγνώμη επειδή πράξαμε το εθνικό μας χρέος”.

-Η δική σας πρόταση για την ανασυγκρότηση του χώρου ποια είναι;

“Συμφωνία σε επαναστατικό πλαίσιο αλλαγών που κόβουν τον γόρδιο δεσμό της πελατειακής Ελλάδας, και μετά όλοι και όλα από τη βάση. Τόσο απλά, τόσο καθαρά”.

-Σε διαφορετική περίπτωση, το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών θα πορευτεί αυτόνομα και θα κατέλθει μόνο του στις επόμενες εκλογές;

“Συνεχίζουμε την προσπάθεια για τη συμπόρευση των προοδευτικών δυνάμεων. Αν δεν ευοδωθούν, το Κίνημα θα κατέλθει μόνο του. Τώρα που διαλύθηκαν όλοι οι μύθοι, όσες και όσοι διψούν να μάθουν την αλήθεια για το τι έγινε και όσοι και όσες αναζητούν λύσεις για το από εδώ και μπρος, ας μας ακούσουν. Στο Κίνημα είμαστε παθιασμένοι με την αλήθεια και με τις προοδευτικές, ριζοσπαστικές λύσεις”.

ΠΗΓΗ: Μακεδονία

Η πολιτική των συνθημάτων διχασμού και η ελαφρότητα με την οποία συνυπήρχαν στο Σύνταγμα μαι με τη λαϊκή δεξιά και τους χρυσαυγιτες, απαιτώντας το «κάψιμο της Βουλής» είχε ως συνέχεια την περιπέτεια της χώρας το πρώτο εξάμηνο του 2015.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ είναι καθολικά και αποκλειστικά υπεύθυνη
για το τρίτο μνημόνιο των 86 δισ. και τα βάρη του προς τους πολίτες
για την μείωση των καταθέσεων,
για την εξαΰλωση των 23 δισ. της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, που πλέον προστέθηκαν στο χρέος της χώρας,
για τα capital control,
για την έκρηξη των κόκκινων δανείων
για την παράταση της ύφεσης

για την έλλειψη ιδιωτικών επενδύσεων.

Οι ανακολουθίες τους παρατείνουν την κρίση, η πελατειακή τους αντίληψη γυρίζει τη χώρα δεκαετίες πίσω σε θέματα λειτουργίας των θεσμών και αντίληψης για την σχέση της εξουσίας με τους πολίτες.

Η ιστορία θα τους καταγράψει, μαζί με τον Καραμανλή, ως παράγοντες της κρίσης, καθώς τραυμάτισαν βαρεία τη χώρα, την αξιοπιστία της, τις αντοχές των πολιτών. Θα τους θυμάται ως συνοδοιπόρους ακροδεξιών και πολιτικό πλυντήριο της δεξιάς.

Σύντομα κύριε Ξυδάκη εσείς και ο ΣΥΡΙΖΑ θα σταθείτε απέναντι από τον καθρέπτη και θα δείτε την εικόνα του Καμένου και της Ακροδεξιάς με την οποία συνεργάζεστε. Συνεχίστε στον κατήφορο που επιλέξατε. Είστε σε «σωστό» δρόμο. Αλλά δεν έχετε πλέον κανένα άλλοθι.

Ανακοίνωση από Γραφείο Τύπου του Κινήματος

Βάσω Κιντή: «Για όσα συμβαίνουν στον κεντρώο χώρο ένα με απασχολεί: καμία συναλλαγή, καμία ανοχή, καμία συνεννόηση με ό,τι έφερε, είναι και αντιπροσωπεύει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Είναι το μόνο μου κριτήριο. Όχι από εμπάθεια αλλά από μέριμνα για το συμφέρον της χώρας. Αν δεν ηττηθεί η πολιτική της ανευθυνότητας και της απατεωνιάς, η πολιτική της ήσσονος προσπάθειας και του πάτου, δεν πρόκειται να δούμε άσπρη μέρα.

ΥΓ.: Για όσους, τυχόν Συριζαίους, σκεφθούν να πουν «και οι άλλοι καλύτεροι ήταν;» η απάντησή μου είναι ναι, ήταν καλύτεροι και μόνο για τούτο: ότι ακόμη κι όταν έκαναν ένα σωρό λάθη και απατεωνιές προσπαθούσαν να το κρύψουν ή να απολογηθούν. Η post-truth πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ κάνει την παραπλάνηση, την περιφρόνηση και τη διαστροφή της αλήθειας σημαία στα μούτρα μας και στα μούτρα της χώρας. Κανένας συμβιβασμός με αυτούς.»

Σε οτι με αφορά σχετικά με τις διεργασίες της κεντροαριστεράς, συμφωνώ απόλυτα με την Κυρία Κιντή.
ΕΤΣΙ! Και ας με κόβει πολύ η συγκέντρωση της κεντροαριστεράς..ΟΧΙ όμως με σαθρά θεμέλια..Αν δεν τιμωρηθεί αλύπητα η απάτη και το ψέμμα ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ως μέθοδος αρπαγής της εξουσίας, όλα θα είναι στον αέρα και θα ΞΑΝΑΣΥΜΒΟΥΝ..

Γράφει ο Αλέκος Στάμου που ξέρει καλά τα τραπεζικά:
«ΜΕΙΩΝΟΥΝ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ για να έχουν ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΤΡΑΠΕΖΑ
ΟΙ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Η τελευταία ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΗ της ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ έγινε με «περίεργο» τρόπο και χρήση αποθεματικών και πόρων ασφαλιστικών ταμείων.
Τα ταμεία αυτά έχουν ήδη χάσει μέσα σε λίγους μήνες το 70% των χρημάτων που έβαλαν στην τράπεζα.
Και αυτό σε μια εποχή που κόβονται συντάξεις γιατί τα ταμεία …δεν έχουν χρήματα.

Η επιθυμία να έχει ο ΣΥΡΙΖΑ δική του τράπεζα για να κάνει παιχνίδι, π,χ η εγγυητική που πήρε ο Καλογρίτσας για τις τηλεοπτικές άδειες, υπερίσχυσε της ανάγκης προστασίας των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων, των εισφορών δηλαδή των εργαζομένων.
Αυτό σε κάποιες χώρες ονομάζεται ΑΠΙΣΤΙΑ σε βαθμό κακουργήματος.

Τα παραπάνω είναι γνωστά στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ.
Η επιλογή Ρουμελιώτη και Σαπουντζόγλου από την κυβέρνηση για την Διοίκηση της Τράπεζας Αττικής είναι επιλογή συγκάλυψης του σκανδάλου με τα αποθεματικά των Ταμείων.

Ο Στουρνάρας στο μέτρο που επιμένει στον έλεγχο των πεπραγμένων στην Τράπεζα Αττικής και στον τρόπο ανακεφαλαιοποίησης της θα αντιμετωπίζει συνεχώς προβλήματα απο τις διωκτικές αρχές για φανταστικές ή πραγματικές αιτίες,

ΥΓ. Η Νέα Δημοκρατία πρέπει να πάρει ΑΜΕΣΩΣ θέση και να διαψεύσει τα περί συμφωνίας των ΔΙΚΩΝ της συνδικαλιστών στο ΤΕΕ και του ΣΠΙΡΤΖΗ για το «μοίρασμα» της τράπεζας ΑΤΤΙΚΗΣ.
Ας το κάνει τώρα ο Μητσοτάκης γιατί όταν θα σκάσει η ιστορία θα είναι αργά.
»

Και συμπληρώνω την εικόνα της άθλιας διαπλοκής:

Στις 2 Αυγούστου 2016, δηλαδή πριν 7 μόλις μέρες από την δημοπρασία για τα κανάλια, ο κουμπάρος του εργολάβου ο Σπίντζης πέρασε τροπολογία που καταργεί την απαγόρευση σε εργολάβους του δημοσίου να έχουν κανάλι. Το ΦΕΚ δημοσιεύτηκε άμεσα στις 8 Αυγούστου και στις 9 ανακοινώθηκε η λίστα με τους συμμετέχοντες στην δημοπρασία.
ΚΑΝΕΙΣ από τους «ευαίσθητους» σε ζητήματα διαπλοκής βουλευτές των συριζανέλων δεν διαμαρτυρήθηκε και όλοι το πέρασαν στο ντούκου.. Αλλά και οι σχολιαστές φιλοσυριζαίοι που εχουν γράψει λίβελους για την διαπλοκή ΝΔΣΟΚ έβγαλαν τον σκασμό!

Ο κουμπάρος λοιπόν με τράπεζα που τα λίγα χρήματά της που απέμειναν προέρχονται από τα ταμεία, αποκτά κανάλι με το οποίο θα προπαγανδίζει αυτούς που του δείνουν κανάλι, εγγυητική και φυσικά εργολαβίες..
Κανονική ΜΑΦΙΑ!