Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Ο πρόεδρος του ΚΙΔΗΣΟ, Γιώργος Παπανδρέου, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα “Μακεδονία” διατύπωσε την πρότασή του για τη χώρα και τον προοδευτικό χώρο, ενώ μίλησε και για το πολυνομοσχέδιο, τη διαπραγμάτευση, για το τι θα άλλαζε εάν μπορούσε να γυρίσει τον χρόνο πίσω και για το τι θα κάνει στις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν διεξαχθούν.

Αναλυτικά η συνέντευξη:

-Με την ψήφιση του τελευταίου πολυνομοσχεδίου φαίνεται να κλείνει ένας πρώτος κύκλος διακυβέρνησης από ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Πώς κρίνετε αυτούς τους τελευταίους 16 μήνες;

“Όπως τους κρίνει όλος ο κόσμος: “ό,τι να ’ναι”. Ζήσαμε απίθανες καταστάσεις και πολύ φοβάμαι ότι δεν τα έχουμε δει όλα. Το τραγικότερο είναι ότι δεν αλλάζει και τίποτα, μόνο οι ρόλοι στον θίασο. Είναι να γελάει κανείς, και να γελάει πικρά, βλέποντας τον ΣΥΡΙΖΑ να ομνύει πλέον υπέρ του προγράμματος και τη ΝΔ να ανεβαίνει πάλι σε αντιμνημονιακά κεραμίδια. Αυτοί οι δύο, που με τη στάση τους από το 2010 στοίχισαν στη χώρα άλλα δύο χειρότερα μνημόνια, τώρα τσακώνονται ποιος είναι ο πιο υπεύθυνος και λιγότερο λαϊκιστής. Τι ζούμε…
Αν μας είχαν στηρίξει στοιχειωδώς το 2010, όπως έγινε σε όλες τις χώρες που μπήκαν σε πρόγραμμα μετά από εμάς και βγήκαν πριν από εμάς, η Ελλάδα από το 2014 θα ήταν εκτός κρίσης και μνημονίων. Αλλά, όλοι και όλα για την καρέκλα: δεξιά είχαμε τα Ζάππεια, αριστερά τις αυταπάτες και στη μέση μια κυβέρνηση που πετροβολούσαν όλοι. Και όταν έγιναν αυτοί κυβέρνηση, όχι μόνο ξέχασαν όλοι τους όσα έλεγαν, αλλά αποδεικνύονται τελείως άβουλοι να αλλάξουν το οτιδήποτε προς το καλύτερο. Όταν όμως ως αντιπολίτευση το μόνο που ξέρεις είναι να δημαγωγείς και να ισοπεδώνεις, πώς να δημιουργήσεις ως κυβέρνηση;”.

-Η κατάληξη της πολύμηνης διαπραγμάτευσης από την παρούσα κυβέρνηση θεωρείτε ότι δικαιώνει τις δικές σας επιλογές στη διαχείριση της κρίσης;

“Όχι, δεν αισθάνομαι δικαιωμένος. Βαθύτατα προβληματισμένος και οργισμένος αισθάνομαι, όπως όλοι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες. Γιατί να πληρώνουμε αυτό το τεράστιο κόστος σήμερα; Κανονικά η χώρα έπρεπε εδώ και δύο χρόνια να είναι εκτός κρίσης και μνημονίων και ακόμα βολοδέρνουμε. Ρωτήστε τι έφταιξε τους κυρίους Σαμαρά, Βενιζέλο και Τσίπρα. Γιατί ενώ μέσα σε δύο χρόνια, 2010-2011, κάναμε -η κυβέρνησή μου- το 90% της δημοσιονομικής προσαρμογής, τέσσερα χρόνια τώρα δεν κάνουν τα αυτονόητα.

Και γιατί, το κυριότερο και το πιο εξοργιστικό, από το 2011 δεν αλλάζει τίποτα. Έχετε παρατηρήσει ότι τα τελευταία τέσσερα και πλέον χρόνια συζητάμε για τα πάντα εκτός από το πώς θα αλλάξουμε τη λειτουργία του κράτους και της οικονομίας μας, μπας και καταφέρουμε να παραγάγουμε πλούτο και να σταθούμε στα πόδια μας;”.

-Πιστεύετε, συνεπώς, ότι υπήρξε οπισθοδρόμηση…

“Είναι φοβερό, αλλά από το 2012 το μόνο που βλέπουμε είναι μια συστηματική προσπάθεια να ξεχειλώσουν οι μεταρρυθμίσεις της περιόδου 2010-2011 που έσπαγαν αυγά: Πώς θα ξεχειλώσουμε την απαγόρευση συμμετοχής σε offshore. Πώς θα ξεχειλώσουμε τη “Διαύγεια” να περνάνε κάποιες δαπάνες στο ντούκου. Πώς θα ξεχειλώσουμε τον “Καλλικράτη” να φτιάξουμε μερικούς δήμους ακόμα. Με αυτά ασχολούνται οι σημερινοί. Αλλά δεν είναι οι πρώτοι διδάξαντες, να είμαστε δίκαιοι. Εδώ το πρώτο πρώτο μέλημα Σαμαρά – Βενιζέλου ήταν το ξεχείλωμα της μεταρρύθμισής μας στα πανεπιστήμια. Και μετά η αντικατάσταση του opengov από το ποδοσφαιρικό 4-2-1. Δεν είναι “όμορφο” που οι ίδιοι οι οποίοι κατηγορούσαν τις αδυναμίες του αξιοκρατικού opengov διόριζαν μετά με το κομματικό σύστημα 4-2-1;

Μπορεί λοιπόν ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ να σπάνε αλλεπάλληλα ρεκόρ στο πρωτάθλημα κυβίστησης, δικαιώνοντας βασικές επιλογές μας που οι ίδιοι έβριζαν το 2010, αλλά εγώ δικαιωμένος δεν αισθάνομαι καθόλου. Θα αισθανόμουν, αν συνεχίζονταν οι μεταρρυθμίσεις, αν άλλαζε η χώρα και αν είχαμε περάσει τον κάβο”.

-Κρίνοντας από χρονική απόσταση τα γεγονότα, υπάρχει κάτι που θα αλλάζατε στην πολιτική σας κατά την κρίσιμη διετία 2010-2011;

“Πολλά θα άλλαζα – εξάλλου όλοι είμαστε υπέροχοι μετά Χριστόν προφήτες. Όχι όμως τις βασικές επιλογές μου. Πολύ θα ήθελα να είχε γίνει τότε το δημοψήφισμα. Έχω ήσυχη τη συνείδησή μου, κ. Ηλιάδη, υπηρέτησα το εθνικό συμφέρον χωρίς να υπολογίσω οποιοδήποτε προσωπικό ή κομματικό κόστος. Άνθρωπος είμαι, καθένας κάνει λάθη, αλλά δεν λιποτάχτησα όπως άλλοι και έπεσα στη φωτιά, με την αντιπολίτευση να μου κόβει το νερό στη μάνικα”.

-Όσον αφορά την τακτική που ακολουθήσατε; Για παράδειγμα, δεν θα ήταν προτιμότερη η έγκριση του πρώτου μνημονίου με αυξημένη πλειοψηφία ή η προσφυγή σε εκλογές, ταυτόχρονα με τις αυτοδιοικητικές;

“Γιατί μόνο αυξημένη πλειοψηφία; Απόλυτη πλειοψηφία ήθελα! Και οι 300 να στηρίξουν. Πατριωτικά! Υπήρχαν 300; Υπήρχαν 200; Υπήρχαν 180; Εδώ ακόμα και στην Κοινοβουλευτική μας Ομάδα των 160 είχαμε απώλειες. Μίλησα με τον κ. Σαμαρά, του ζήτησα να στηρίξει, εισέπραξα άρνηση. Και από τη στιγμή που ουδείς, ουδείς κύριε Ηλιάδη, ακόμη κι αυτοί που έκαναν μετά αυτό το θέμα καραμέλα, μπορούσε τότε με το χέρι στη φωτιά να μου εγγυηθεί ότι υπήρχαν τουλάχιστον 180 ψήφοι, εγώ τη χώρα στα ζάρια δεν θα την έπαιζα ποτέ. Γιατί αν το πρόγραμμα δεν ψηφιζόταν στις 5 Μαΐου, στις 19 Μαΐου η χώρα χρεοκοπούσε, και θα χρεοκοπούσε πολύ βίαια. Και τότε εγώ τι θα έλεγα; Ότι φταίει ο κύριος Σαμαράς; Θα ήταν υπεύθυνο εκ μέρους μου ως έλληνας πρωθυπουργός; Προδοσία της εμπιστοσύνης του λαού θα ήταν. Μπορεί λοιπόν τα μικροκομματικά παιχνίδια να με βόλευαν πολιτικά, αλλά από τη στιγμή που έθεταν σε κίνδυνο την πατρίδα, ούτε που τα σκέφτηκα. Έτσι σκέφτονται άλλοι, για αυτό και τα συζητάνε.

Όσο για το Νοέμβριο του 2010, θυμάστε ότι είχα βγει σε διακαναλική συνέντευξη και είχα πει πως αν οι πολίτες μάς αποδοκίμαζαν στις αυτοδιοικητικές, τότε η μόνη λύση θα ήταν εθνικές εκλογές. Το τι είχα ακούσει τότε, για το πόσο ανεύθυνο είναι να απειλώ με εκλογές την ώρα που το πρόγραμμα πήγαινε μια χαρά, δεν περιγράφεται. Τώρα κατηγορούμαι ότι δεν έκανα εκλογές. Πολλοί αντί να λένε αλήθειες λένε αυτό που τους βολεύει”.

-Στις τελευταίες ψηφοφορίες η αντιπολίτευση προσήλθε με θέση “όχι σε όλα”. Από τα μέτρα τα οποία ψηφίστηκαν μέσα στον Μάιο, το ασφαλιστικό, το φορολογικό και το πολυνομοσχέδιο, υπάρχουν κάποια τα οποία θεωρείτε ότι έπρεπε να υπερψηφιστούν; Ότι είναι μεταρρυθμίσεις τις οποίες έχει ανάγκη η χώρα;

“Το κακό ξέρετε ποιο είναι; Προσθέτουμε κάθε φορά μερικές χιλιάδες σελίδες ακόμα νομοθεσίας. Να ελέγξουμε τα κακώς κείμενα με μεγαλύτερη γραφειοκρατία. Κάθε μας παθογένεια είναι γόρδιος δεσμός: η λύση της απαιτεί κόψιμο με σπαθί. Στην καρδιά του προβλήματος. Γι’ αυτό χρειάζεται να σκεφτούμε έξω από τα συνηθισμένα, έξω από το συνηθισμένο πλαίσιο, έξω από τα κατεστημένα, μακριά από πολυδαίδαλες και κοστοβόρες γραφειοκρατικές λύσεις.

Όπως κάναμε με τον “Καλλικράτη”, με τη “Διαύγεια”, με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, τις ηλεκτρονικές προμήθειες, το opengov, τον νόμο για τα πανεπιστήμια, το άνοιγμα στην πράσινη ενέργεια κ.ο.κ. Δεν λέω ότι τα κάναμε όλα και ότι τα κάναμε σωστά. Όχι. Αλλά τέτοιες λύσεις θέλει ο τόπος, απλές και τόσο ρηξικέλευθες. Αλλιώς, ό,τι και να ψηφίζει η εκάστοτε πλειοψηφία, θα βουλιάζουμε στη μιζέρια, στα ίδια και τα ίδια”.

-Μετά το κλείσιμο της αξιολόγησης θεωρείτε ότι η χώρα θα αλλάξει σελίδα, όπως υποστηρίζει ο Πρωθυπουργός;

“Μακάρι. Μπορεί να επικρατήσει προσωρινά μια αίσθηση ανακούφισης. Αλλά φοβάμαι ότι θα σπαταληθεί πολύ γρήγορα από την ύφεση που θα συνεχίσει να είναι παρούσα και θα δρα παραλυτικά στην πραγματική οικονομία, ανακυκλώνοντας παράλληλα την αυξανόμενη φτώχεια. Ιδιαίτερα αν δεν υπάρξει ένα σοβαρό εθνικό σχέδιο θεσμικής και παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, που θα προσελκύσει επενδύσεις.

Με μια κουβέντα, αν η χώρα δεν κόψει με σπαθί τον γόρδιο δεσμό των προβλημάτων της και δεν αλλάξει οριστικά, δεν θα βγει οριστικά από την κρίση ούτε από την εξάρτηση από δάνειες δυνάμεις”.

-Γίνεται πολύς λόγος για τη ρύθμιση του χρέους. Από πολλούς θεωρείται προϋπόθεση για την οικονομική ανάκαμψη. Ωστόσο και το 2012 έγινε περικοπή χρέους και μάλιστα γενναία, αλλά η οικονομία πήγε χειρότερα. Ποια είναι η γνώμη σας επ’ αυτού;

“Το 2011 πετύχαμε με σκληρή διαπραγμάτευση τη μεγαλύτερη περικοπή χρέους που έγινε ποτέ. Και υπήρξε και δέσμευση από τους εταίρους μας για περαιτέρω διευθέτηση του χρέους. Όμως το ζήτημα του χρέους από μόνο του, ακόμη και αν είχαμε ήδη πετύχει ακόμη μεγαλύτερη μείωση, δεν οδηγεί σε λύση του προβλήματος που αντιμετωπίζει η χώρα.

Το οικονομικό πρόβλημα της χώρας δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου. Αν κάτι μπορεί να οδηγήσει σε λύση, δεν είναι παρά το ξερίζωμα του πελατειακού κράτους. Που τελικά παράγει νέα βάρη και χρέη.

Τώρα, το γιατί η χώρα πήγε χειρότερα μετά το 2011, ρωτήστε τους κυρίους Σαμαρά και Τσίπρα. Και μαζί με αυτούς ρωτήστε και τους ηγέτες της Ευρώπης, γιατί έπρεπε να έρθει ο Ντράγκι το 2012 για να καταλάβουν ότι η ανασφάλεια σκοτώνει κάθε προοπτική ανάκαμψης.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, η ελάφρυνση του βάρους του χρέους από τους εταίρους μας θεωρείται ακόμη και από το ΔΝΤ ο κρίσιμος παράγοντας για να διαμορφωθεί το κατάλληλο περιβάλλον, το οποίο θα προσφέρει το οξυγόνο που χρειάζεται η οικονομία”.

-Ποιος κατά τη γνώμη σας είναι ο οδικός χάρτης που μπορεί να βγάλει τη χώρα από την παρατεταμένη κρίση;

“Το πρώτο που χρειάζεται είναι η κατανόηση του πραγματικού προβλήματος που αντιμετωπίζει η χώρα. Πρόβλημα που δεν αναγνωρίζεται, δεν λύνεται. Εδώ ακόμη ο κύριος Τσίπρας θεωρεί στις ομιλίες του ότι το πρόβλημα της χώρας ήταν το μνημόνιο του 2010 και όχι η πελατειακή ασυδοσία μέχρι το 2009, που ανάγκασε τη χώρα να χρειάζεται μνημόνιο. Πού θα πάει, θα του διαλυθεί κι αυτή η αυταπάτη…

Το δεύτερο που χρειάζεται είναι ένα εθνικό σχέδιο, ένα εθνικό συμβόλαιο, που να αντιμετωπίζει και να απαντά στα πραγματικά προβλήματα. Ένα σχέδιο δικό μας, που να γίνει κτήμα του ελληνικού λαού. Αυτό το σχέδιο πρέπει να αντιμετωπίζει ουσιαστικά και ριζικά τις αιτίες της κρίσης. Χρειαζόμαστε με λύσεις-σπαθί κόψιμο του γόρδιου δεσμού στην απονομή δικαιοσύνης, στην παραγωγή πλούτου, στο φορολογικό σύστημα, στο ασφαλιστικό σύστημα και τέλος στη λειτουργία του τρίπτυχου δημόσιο – θεσμοί – πολιτικό σύστημα. Οι παθογένειες σε αυτούς τους πέντε τομείς δημιούργησαν την κρίση, εκεί χρειαζόμαστε λύσεις.

Γυρίζοντας τον κόσμο, ξέρω καλά ότι μπορούμε να φέρουμε επενδύσεις και ανάπτυξη, αρκεί να αξιοποιηθούν τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα, να λειτουργεί ένα κράτος με δικαιοσύνη, διαφάνεια και χωρίς γραφειοκρατία.

Το τρίτο είναι η συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων και των παραγωγικών δυνάμεων. Ένα εθνικό μορατόριουμ σοβαρότητας μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων. Όχι άλλη μιζέρια και στείρο μικροκομματικό παιχνίδι. Σε βάθος αλλαγές, κανείς δεν μπορεί να τις κάνει μόνος του. Επίσης, απαιτείται διαβούλευση και με τις παραγωγικές δυνάμεις του τόπου, για την επίτευξη του κοινού σκοπού.

Και μαζί, μια προσπάθεια για να μπορέσουμε να διαπραγματευτούμε με καλύτερους όρους με τους εταίρους μας τις προβλέψεις του μνημονίου.

Όμως υπάρχει κάτι ακόμη σημαντικό. Η χειρότερη συνέπεια της κρίσης είναι ότι διαμορφώνει ψυχολογία ήττας, υποταγής στο μοιραίο, μια κουλτούρα του ανέφικτου για κάτι καλύτερο. Δεν θα σταματήσω ούτε στιγμή να παλεύω απέναντι στη μιζέρια. Δεν θα σταματήσω ούτε στιγμή να αγωνίζομαι ενάντια στην παραίτηση. Δεν θα σταματήσω ούτε στιγμή να πιστεύω στις δυνατότητες του τόπου μας, του λαού μας”.

-Εδώ και περίπου μία διετία έχουν καταβληθεί διάφορες προσπάθειες για την ανασυγκρότηση της κεντροαριστεράς. Πότε με την “Ελιά”, πότε με τη “Δημοκρατική Συμπαράταξη”. Καμία δεν έχει πετύχει. Πού το αποδίδετε;

“Όσες προσπάθειες και να γίνουν, αν δεν υπάρχει σαφές πολιτικό πλαίσιο και αρχές, θα αποτυγχάνουν. Οι πάσης φύσεως τεχνητές συγκλίσεις δεν δίνουν απαντήσεις. Έργο των προοδευτικών δυνάμεων δεν είναι να μοιράζουν καρέκλες και να διευθετούν προσωπικές επιδιώξεις. Έργο τους είναι να ανταποκριθούν στις πραγματικές ανάγκες των Ελλήνων και της χώρας.

Ευθύνη μας είναι να ενώσουμε από τη βάση τους προβληματισμένους προοδευτικούς πολίτες, αλλά και σε βάση αρχών και αξιών, όχι με συγκυριακές συμφωνίες κορυφής.

Εξάλλου, η πολυδιάσπαση του χώρου, ως απότοκο της κρίσης, δεν ήρθε για λόγους ήσσονος σημασίας. Δεν είναι κάποια προσωπικά καπρίτσια που οδήγησαν σ’ αυτό το αποτέλεσμα. Υπήρξε και υπάρχει διαφορετική προσέγγιση, διαφορετικές απόψεις και για το πώς οδηγηθήκαμε στην κρίση και για το πώς θα βγούμε από αυτήν και για το πώς θα οικοδομήσουμε μια βιώσιμη πορεία για τη χώρα.

Ας μην ξεχνάτε ότι κάποιοι ζήτησαν συγγνώμη επειδή πράξαμε το εθνικό μας χρέος”.

-Η δική σας πρόταση για την ανασυγκρότηση του χώρου ποια είναι;

“Συμφωνία σε επαναστατικό πλαίσιο αλλαγών που κόβουν τον γόρδιο δεσμό της πελατειακής Ελλάδας, και μετά όλοι και όλα από τη βάση. Τόσο απλά, τόσο καθαρά”.

-Σε διαφορετική περίπτωση, το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών θα πορευτεί αυτόνομα και θα κατέλθει μόνο του στις επόμενες εκλογές;

“Συνεχίζουμε την προσπάθεια για τη συμπόρευση των προοδευτικών δυνάμεων. Αν δεν ευοδωθούν, το Κίνημα θα κατέλθει μόνο του. Τώρα που διαλύθηκαν όλοι οι μύθοι, όσες και όσοι διψούν να μάθουν την αλήθεια για το τι έγινε και όσοι και όσες αναζητούν λύσεις για το από εδώ και μπρος, ας μας ακούσουν. Στο Κίνημα είμαστε παθιασμένοι με την αλήθεια και με τις προοδευτικές, ριζοσπαστικές λύσεις”.

ΠΗΓΗ: Μακεδονία

Η πολιτική των συνθημάτων διχασμού και η ελαφρότητα με την οποία συνυπήρχαν στο Σύνταγμα μαι με τη λαϊκή δεξιά και τους χρυσαυγιτες, απαιτώντας το «κάψιμο της Βουλής» είχε ως συνέχεια την περιπέτεια της χώρας το πρώτο εξάμηνο του 2015.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ είναι καθολικά και αποκλειστικά υπεύθυνη
για το τρίτο μνημόνιο των 86 δισ. και τα βάρη του προς τους πολίτες
για την μείωση των καταθέσεων,
για την εξαΰλωση των 23 δισ. της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, που πλέον προστέθηκαν στο χρέος της χώρας,
για τα capital control,
για την έκρηξη των κόκκινων δανείων
για την παράταση της ύφεσης

για την έλλειψη ιδιωτικών επενδύσεων.

Οι ανακολουθίες τους παρατείνουν την κρίση, η πελατειακή τους αντίληψη γυρίζει τη χώρα δεκαετίες πίσω σε θέματα λειτουργίας των θεσμών και αντίληψης για την σχέση της εξουσίας με τους πολίτες.

Η ιστορία θα τους καταγράψει, μαζί με τον Καραμανλή, ως παράγοντες της κρίσης, καθώς τραυμάτισαν βαρεία τη χώρα, την αξιοπιστία της, τις αντοχές των πολιτών. Θα τους θυμάται ως συνοδοιπόρους ακροδεξιών και πολιτικό πλυντήριο της δεξιάς.

Σύντομα κύριε Ξυδάκη εσείς και ο ΣΥΡΙΖΑ θα σταθείτε απέναντι από τον καθρέπτη και θα δείτε την εικόνα του Καμένου και της Ακροδεξιάς με την οποία συνεργάζεστε. Συνεχίστε στον κατήφορο που επιλέξατε. Είστε σε «σωστό» δρόμο. Αλλά δεν έχετε πλέον κανένα άλλοθι.

Ανακοίνωση από Γραφείο Τύπου του Κινήματος

Βάσω Κιντή: «Για όσα συμβαίνουν στον κεντρώο χώρο ένα με απασχολεί: καμία συναλλαγή, καμία ανοχή, καμία συνεννόηση με ό,τι έφερε, είναι και αντιπροσωπεύει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Είναι το μόνο μου κριτήριο. Όχι από εμπάθεια αλλά από μέριμνα για το συμφέρον της χώρας. Αν δεν ηττηθεί η πολιτική της ανευθυνότητας και της απατεωνιάς, η πολιτική της ήσσονος προσπάθειας και του πάτου, δεν πρόκειται να δούμε άσπρη μέρα.

ΥΓ.: Για όσους, τυχόν Συριζαίους, σκεφθούν να πουν «και οι άλλοι καλύτεροι ήταν;» η απάντησή μου είναι ναι, ήταν καλύτεροι και μόνο για τούτο: ότι ακόμη κι όταν έκαναν ένα σωρό λάθη και απατεωνιές προσπαθούσαν να το κρύψουν ή να απολογηθούν. Η post-truth πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ κάνει την παραπλάνηση, την περιφρόνηση και τη διαστροφή της αλήθειας σημαία στα μούτρα μας και στα μούτρα της χώρας. Κανένας συμβιβασμός με αυτούς.»

Σε οτι με αφορά σχετικά με τις διεργασίες της κεντροαριστεράς, συμφωνώ απόλυτα με την Κυρία Κιντή.
ΕΤΣΙ! Και ας με κόβει πολύ η συγκέντρωση της κεντροαριστεράς..ΟΧΙ όμως με σαθρά θεμέλια..Αν δεν τιμωρηθεί αλύπητα η απάτη και το ψέμμα ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ως μέθοδος αρπαγής της εξουσίας, όλα θα είναι στον αέρα και θα ΞΑΝΑΣΥΜΒΟΥΝ..

Γράφει ο Αλέκος Στάμου που ξέρει καλά τα τραπεζικά:
«ΜΕΙΩΝΟΥΝ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ για να έχουν ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΤΡΑΠΕΖΑ
ΟΙ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Η τελευταία ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΗ της ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ έγινε με «περίεργο» τρόπο και χρήση αποθεματικών και πόρων ασφαλιστικών ταμείων.
Τα ταμεία αυτά έχουν ήδη χάσει μέσα σε λίγους μήνες το 70% των χρημάτων που έβαλαν στην τράπεζα.
Και αυτό σε μια εποχή που κόβονται συντάξεις γιατί τα ταμεία …δεν έχουν χρήματα.

Η επιθυμία να έχει ο ΣΥΡΙΖΑ δική του τράπεζα για να κάνει παιχνίδι, π,χ η εγγυητική που πήρε ο Καλογρίτσας για τις τηλεοπτικές άδειες, υπερίσχυσε της ανάγκης προστασίας των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων, των εισφορών δηλαδή των εργαζομένων.
Αυτό σε κάποιες χώρες ονομάζεται ΑΠΙΣΤΙΑ σε βαθμό κακουργήματος.

Τα παραπάνω είναι γνωστά στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ.
Η επιλογή Ρουμελιώτη και Σαπουντζόγλου από την κυβέρνηση για την Διοίκηση της Τράπεζας Αττικής είναι επιλογή συγκάλυψης του σκανδάλου με τα αποθεματικά των Ταμείων.

Ο Στουρνάρας στο μέτρο που επιμένει στον έλεγχο των πεπραγμένων στην Τράπεζα Αττικής και στον τρόπο ανακεφαλαιοποίησης της θα αντιμετωπίζει συνεχώς προβλήματα απο τις διωκτικές αρχές για φανταστικές ή πραγματικές αιτίες,

ΥΓ. Η Νέα Δημοκρατία πρέπει να πάρει ΑΜΕΣΩΣ θέση και να διαψεύσει τα περί συμφωνίας των ΔΙΚΩΝ της συνδικαλιστών στο ΤΕΕ και του ΣΠΙΡΤΖΗ για το «μοίρασμα» της τράπεζας ΑΤΤΙΚΗΣ.
Ας το κάνει τώρα ο Μητσοτάκης γιατί όταν θα σκάσει η ιστορία θα είναι αργά.
»

Και συμπληρώνω την εικόνα της άθλιας διαπλοκής:

Στις 2 Αυγούστου 2016, δηλαδή πριν 7 μόλις μέρες από την δημοπρασία για τα κανάλια, ο κουμπάρος του εργολάβου ο Σπίντζης πέρασε τροπολογία που καταργεί την απαγόρευση σε εργολάβους του δημοσίου να έχουν κανάλι. Το ΦΕΚ δημοσιεύτηκε άμεσα στις 8 Αυγούστου και στις 9 ανακοινώθηκε η λίστα με τους συμμετέχοντες στην δημοπρασία.
ΚΑΝΕΙΣ από τους «ευαίσθητους» σε ζητήματα διαπλοκής βουλευτές των συριζανέλων δεν διαμαρτυρήθηκε και όλοι το πέρασαν στο ντούκου.. Αλλά και οι σχολιαστές φιλοσυριζαίοι που εχουν γράψει λίβελους για την διαπλοκή ΝΔΣΟΚ έβγαλαν τον σκασμό!

Ο κουμπάρος λοιπόν με τράπεζα που τα λίγα χρήματά της που απέμειναν προέρχονται από τα ταμεία, αποκτά κανάλι με το οποίο θα προπαγανδίζει αυτούς που του δείνουν κανάλι, εγγυητική και φυσικά εργολαβίες..
Κανονική ΜΑΦΙΑ!

Πρώτα ο Σαμαράς – ως διδάξας – και έπειτα ο Τσίπρας, κέρδισαν την ψήφο των πολιτών με ψέμματα, με υποσχέσεις έωλες και το σημαντικότερο με την υποκινούμενη κοινωνική αναταραχή, τραμπουκισμό και άγριο ξεφωνητό των πολιτικών τους αντιπάλων.

Οι «πλατείες» γέμισαν από κόσμο με «αυταπάτες», με κινητήριο μοχλό τους κουκουλοφόρους μπαχαλάκηδες να τους ξεσηκώνουν με συνθήματα δήθεν επαναστατικά..
Όλα τα παραπάνω ΔΥΣΤΥΧΩΣ βρήκαν την έμμεση – αλλά πολλές φορές και την έγγραφη – συμπαράσταση σοβαρών πολιτών, καλλιτεχνών, δασκάλων αλλά και βολεμένων στο δημόσιο.

(Θυμάμαι τότε όταν μαθητής σε παρέλαση μούτζωνε τους επισήμους, τι επιδοκιμασίες της πράξης του διάβαζα)

Ετσι δημιουργήθηκε ένα «ρεύμα» υπέρ μιας ουτοπικής πορείας χωρίς να εξετάζεται το περιεχόμενο, ή να εξετάζεται τελείως επφανειακά και επιπόλαια. Και αυτό παρ’όλες τις συνεχείς και έντονες προειδοποιήσεις οχι μόνο από τους επίσημους δανειστές,αλλά και από σοβαρούς αναλυτές παγκοσμίως.

ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ στην σημερινή αντιπολίτευση και κυρίως δεν υπάρχει πλέον καμμία διάθεση για τραμπουκισμούς των συριζανέλων.

Ετσι ο λαός θα υποστεί έως το τέλος τις συνέπειες της χαζομάρας του
Να υπενθυμίσω οτι αυτά τα έγραφα από το 2010!

Η πολιτική απάτη του αιώνα

Οφείλω να παραδεχτώ οτι αν υπήρξε σχέδιο από την αρχή αυτής της ανεπανάληπτης πολιτικής απάτης που ζούμε στο πετσί μας, αξίζει ένας «θαυμασμός» στον σχεδιαστή και κυρίως στους εκτελεστές του.

Αναριχήθηκαν σε ποσοστά και εν συνεχεία κέρδισαν τις πρώτες εκλογές με την συνεχιζόμενη υπόσχεση για σκίσιμο των μνημονίων, διαγραφή του χρέους και άμεσες αυξήσεις μισθών και συντάξεων. Κορόϊδεψαν άθλια την Λαφαζανέϊκη πτέρυγα με διαβεβαιώσεις για απόσχιση από την ΕΕ και επιστροφή στη δραχμή και απέσπασαν έτσι την στήριξη των παλαιοκομμουνστών. Τους πέταξαν χωρίς οίκτο «μετά την χρήση»..

Εξαργύρωσαν την στήριξη των καιροσκόπων του πασοκ, των οικολόγων και των ακροδεξιών του Καμμένου με άμεσες αμοιβές σε προσλήψεις, υπουργεία, θέσεις γραμματέων και διευθυντών υψηλόμισθων. Όλοι αυτοί φλόμωσαν τους πολίτες στις δεύτερες εκλογές με το δήθεν «παράλληλο πρόγραμμα» που ήταν ήδη έτοιμο και θα αντιστάθμιζε τις τρομακτικές απώλειες του εισοδήματος από το τρίτο μνημόνιο. Πάντα με μια ψεύτικη δήθεν αριστερή φρασεολογία και κλάψα για τα «αναγκαία» κακά που μας επιβάλλουν οι εχθροί τους έθνους. Ετσι δημιούργησαν μια τελείως αδικαιολόγητη εχθρική στάση μερίδας πολιτών για τους δανειστές μας.

Φαντάζομαι τι θα γινόταν αν δεν μας δάνειζαν!

Η πολιτική απάτη του αιώνα συμπληρώνεται με την ολοφάνερη συμμαχία της Καραμανλικής δεξιάς που βλέπουν οτι μόνο έτσι, μόνο με αυτή την άθλια συμμαχία υπάρχει πεδίο να ξεπλύνουν τις ευθύνες τους για την χρεοκοπία. Η αρχή είχε γίνει με την πρόταση για Π.τ.Δ. του υπεύθυνο χιλιάδων προσλήψεων. Συνεχίζεται με τους υπουργούς φίλους του Καραμανλή και τους έξω ακόμη από την συμμορία Στυλιανίδη,Αντώναρο και σία, οι οποίοι ανέλαβαν να στηρίξουν την δικαιοσύνη που παίζει τον ρόλο πολυεργαλείου για την απάτη..

Σήμερα έχουν καταφέρει να μαζέψουν γύρω τους ΟΛΑ τα άθλια απομεινάρια των υπεύθυνων της χρεοκοπίας, τους ακροδεξιούς ψεκασμένους και κολλημένους, τα σκουπίδια του καιροσκοπισμού από το πασοκ, τους οικολόγους που είδαν την ευκαιρία για μάσα με μισθούς ονειρεμένους.

Σήμερα που επιτέλους χιλιάδες πολίτες έχουν αρχίσει να καταλαβαίνουν τι περίπου ψήφισαν και δύσκολα θα τους ξαναγελάσουν, ο στόχος είναι η δεξιά. ΜΟΝΟ από εκεί υπάρχει ακόμη κόσμος να κοροϊδέψουν και να υποσχεθούν αμοιβές και εξουσία. Πρέπει πρώτα να ξεπλυθεί όμως.. Ετσι τοποθέτησαν την Δημητρίου η οποία χωρίς χρονοτριβή άνοιξε το κουτί του ξεπλύματος της Καραμανλικής περιόδου.

Θα ακολουθήσουν και άλλες κινήσεις προσέγγισης της δεξιάς. Ίσως με την προσπάθεια διάσπασης και της δεξιάς. Ήδη πρόθυμοι «Ρεαλιστικοί» δημοσιογράφοι άρχισαν την δουλειά…

syntagma

Από τον πανικό στην ηδονική ειρωνεία τα συριζοτρολ σήμερα.. Μαζί και οι «αντιπολιτευόμενοι» που αφησαν μόνους τους #παραιτηθειτε. Μετά ψάχνουν τις αιτίες που οι πολίτες τους γράφουν κανονικά.. Ο

Οι χιλιαδες Αθηναίοι που πήγαν στην συγκέντρωση,μπορούν να είναι περήφανοι που δεν λογάριασαν τις προβοκατόρικες απειλές των συνεργών μπαχαλάκηδων,την απεργία του μετρό και την αδιαφορία των κομμάτων της αντιπολίτευσης..
Οι ειρωνείες των συριζανελ δείχνουν την ταραχή που πέρασαν όλες τις μέρες πριν..

Και αυτό μου φτάνει!